22 lutego 2019

Zygmunt Malanowicz


Zygmunt Malanowicz (ur. 4 lutego 1938 w Korkożyszkach koło Wilna) – polski aktor, reżyser i scenarzysta. Chociaż Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi Malanowicz ukończył w 1963 r., to zadebiutował zarówno w kinie, jak i w teatrze rok wcześniej. Na ekrany kinowe wkroczył rolą w filmie Nóż w wodzie (1962) w reżyserii Romana Polańskiego. Rola przyniosła mu co prawda rozgłos i popularność, ale – ze względu na nieprzychylność ówczesnych władz i nagonkę na twórców filmu – Malanowicz nie zagrał ani jednej pierwszoplanowej roli w kinie przez kolejnych siedem lat. Zajął się wówczas występowaniem w teatrze. Był jednak aktorem znanym i rozpoznawalnym dla szerokiej publiczności. Kolejną rolę filmową stworzył w Polowaniu na muchy (1969) Andrzeja Wajdy. U Wajdy zagrał też w Krajobrazie po bitwie (1970). Wystąpił również w Znakach na drodze (1970) Andrzeja Jerzego Piotrowskiego oraz w Trądzie (1971) Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Poza tym, w latach 70. i 80. grywał głównie w filmach Bohdana Poręby, m.in. w Hubalu (1973), Jarosławie Dąbrowskim (1975), Gdzie woda czysta i trawa zielona (1977), Polonia Restituta (1981), Penelopy (1989). W tym okresie zagrał Tomasza Ciećwierza w serialu Dom z 1982 roku, w którym stworzył sugestywną postać oficera LWP zniszczonego przez system komunistyczny. Powrotem do polskiego filmu były Tulipany (2004) Jacka Borcucha. Pojawiły się również sukcesy teatralne – w warszawskim Teatrze Dramatycznym (2000–2003), a następnie w Teatrze Rozmaitości (2003–2008). W 2008 roku Malanowicz dołączył do zespołu jednej z najbardziej oryginalnych stołecznych scen – Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego. Wybrana filmografia: 1961: Nóż w wodzie, jako chłopak / 1967–1968: Stawka większa niż życie jako Johann Streit / 1970: Krajobraz po bitwie, jako ksiądz Redaktor / 1971: Trąd, jako Stanisław Czermień / 1975: Jarosław Dąbrowski, jako Jarosław Dąbrowski / 1980–2000: Dom, jako Tomasz Ciećwierz / 1980: Zamach stanu, jako Kazimierz Bagiński / 1997: Pułapka, jako pianista / 2008: Londyńczycy, jako Władek / 2015: Córki dancingu, jako kierownik sali.

źródło: wikipedia                                                             

21 lutego 2019

Stephanie Beacham

Stephanie Beacham (ur. 28 lutego 1947 w Barnet) – angielska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna. Początkowo myślała o zostaniu instruktorką tańca i ruchu dla dzieci głuchoniemych. Rozpoczęła jednak karierę jako modelka i pojawiła się w sitcomie BBC Handel odzieżą (1961). Wzbudziła zainteresowanie historyczną rolą Marii, królowej Szkocji w dramacie telewizyjnym BBC Zdrajca królowej (1967). Zadebiutowała na dużym ekranie w dramacie Gry (The Games, 1970) u boku Ryana O’Neala i Charles’a Aznavoura. Po gościnnym udziale w serialach, w tym Święty (1967) i Jason King (1972), wystąpiła w roli Georginy Layton w operze mydlanej Wyraźnie osobisty (1973). W mrocznej opowieści o manipulacji, chorej namiętności i zbrodni Koszmary (The Nightcomers, 1972) z Marlonem Brando zagrała kochankę demonicznego ogrodnika, która jest przez niego upokarzana. Występowała także na scenie Nottingham Playhouse, m.in. jako Nora w sztuce Henrika Ibsena Dom lalek (A Doll's House). Sławę międzynarodową zawdzięcza roli przebiegłej matriarchalnej Sable Colby w operze mydlanej ABC Dynastia (1985, 1988-89) i spin–off Dynastia Colbych (1985-87). Dla kontrastu wystąpiła jako tytułowa bohaterka sitcomu NBC Siostra Kate (Sister Kate, 1989-90), a za tę postać w 1990 roku była nominowana do nagrody Złotego Globu. Pojawiła się w roli matki Dylana McKay'a (Luke Perry), jednego z głównych bohaterów opery mydlanej ABC Beverly Hills, 90210 (1991, 1993-95, 1998). W serialu fantasy NBC SeaQuest (1993-94) zagrała postać Dr Kristin Westphalen, oceanograf i lekarki.

źródło: wikipedia                                                             

20 lutego 2019

Radosław Gilewicz

Radosław Gilewicz (ur. 8 maja 1971 w Chełmie Śląskim) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski oraz komentator sportowy (w Orange Sport, nSport, Eurosport, TVP). 21 czerwca 2009 odbył się na Stadionie Miejskim w Tychach mecz pożegnalny Gilewicza. Naprzeciw siebie stanęły reprezentacje Gwiazd Ligi Polskiej i Europy. W spotkaniu tym Gilewicz po raz ostatni pokazał się na murawie w roli czynnego zawodnika.

źródło: wikipedia                                                            

19 lutego 2019

Kate Ryan


Kate Ryan, właściwie Katrien Verbeeck (ur. 22 lipca 1980 w Tessenderlo w Belgii) – belgijska piosenkarka muzyki pop i eurodance. Laureatka nagrody World Music Awards w kategorii Najlepiej Sprzedający się Artysta z Beneluxu, za sprzedaż ponad 3,5 miliona płyt na świecie. Reprezentantka Konkursu Piosenki Eurowizji w 2006r. z utworem „Je t’adore”, który w kilka tygodni po premierze pokrył się złotem. Profesjonalnie muzyką zajęła się od 2000 roku, kiedy to rozpoczęła współpracę z producentami: Philem Wildem i Andym Jenseensem, której efektem jest debiutancki album Ryan – Different. Płytę wydaną w 2003 roku promowały covery z repertuaru francuskiej piosenkarki Mylène Farmer – „Désenchantée” i „Libertine”. 29 marca 2004 roku premierę miał drugi album wokalistki, zatytułowany Stronger. Wydawnictwo promowały single „Only If I”, „La Promesse” (francuskojęzyczny cover utworu „The Promise You Made” z repertuaru Cock Robin) oraz „Goodbye”. 11 sierpnia premierę miał najnowszy singel wokalistki – „Alive”, promujący trzeci album o tym samym tytule, wydany 15 września w Belgii. Na płycie znalazły się również single „All for You” oraz „That Kiss I Miss” (dedykowany zmarłej matce artystki). W 2007 roku Ryan wydała dwa nowe single: „Voyage Voyage”, będący coverem przeboju Desireless, oraz „Ella, elle l'a” (z repertuaru France Gall). Rok później premierę miał czwarty album studyjny wokalistki – Free, oraz pierwsza płyta kompilacyjna – Essential.Ella elle l`a była hitem w całej Europie. 8 sierpnia artystka wzięła udział w Sopot Hit Festiwal, podczas którego odebrała złotą płytę za album Free. Po ponadrocznej przerwie, w kwietniu 2011 roku ukazał się nowy singel Ryan – „Lovelife”, w której użyty został podkład muzyczny z utworu „Narcotic” grupy Liquido, a później – „Broken” , w którym wystąpił gościnnie raper Narco. Rok później wokalistka wydała singel "Robots", który zawierał sample z utworu "Living On Video" grupy Trans-X, oraz singel „Little Braveheart” , który artystka nagrała w duecie ze szwedzką piosenkarką Charlotte Perrelli. 25 czerwca tego samego roku wydany został piąty album studyjny artystki – Electroshock, który w dniu premiery znalazł się na 4. miejscu rankingu sprzedaży belgijskiego iTunes. Wokalistka poinformowała także, że Electroshock jest jej ostatnim albumem, a od tej pory planuje wydawania jedynie singli. Zgodnie z obietnicą Kate Ryan 18 stycznia wydała nowy singiel Gold, piosenka jest wynikiem współpracy z holenderskim Dj-em Samem Feldtem. "Gold" utrzymany jest w znanym stylu holenderskiego DJ-a i producenta. Singiel już w pierwszej dobie został odsłuchany ponad ćwierć miliona razy w serwisie Spotify.

źródło: wikipedia                                                           

18 lutego 2019

Kevin Aiston

Kevin Aiston (ur. 25 maja 1969 w dzielnicy Chelsea w Londynie, Wielka Brytania) – prezenter telewizyjny i radiowy, osobowość telewizyjna, wystąpił między innymi w talk-show Europa da się lubić, nadawanym przez TVP2. W 2002 roku wygrał casting do programu Europa da się lubić, w którym występował do końca jego emisji i któremu zawdzięcza swoją popularność. Przez trzy lata pracował w Radiu Dla Ciebie i w Programie III Polskiego Radia, gdzie prowadził codzienny program Kevin sam w Polsce. W TVP2 prowadził Euroquiz wraz z Maciejem Dowborem. Jest stałym gościem programu Pytanie na śniadanie nadawanego przez TVP2. Zagrał Andy’ego w serialu Święta wojna, strażaka Sama w serialu Na dobre i na złe i Richarda Peacocka w serialu Codzienna 2 m. 3. Od kilku lat występuje też jako artysta kabaretowy. Zajmuje się też działalnością charytatywną, zwłaszcza skierowaną do dzieci z domów dziecka, gdyż sam również wychowywał się bez rodziców. M. in. nagrał wspólnie z Lerkiem, Nowatorem i Martą Wiśniewską kolędę dla Caritasu. W 2005 roku ukazał się jego kalendarz pomyślany jako pomoc do nauki języka angielskiego. W 2007 roku wydano jego podręcznik Angielski z Kevinem. W 2004 roku, wraz ze Steffenem Möllerem, otrzymał (po zdobyciu 118 tys. głosów) Telekamerę „Tele Tygodnia” w kategorii Osobowość w rozrywce. W latach 2009–2010 występował w Ziarnie w TVP1. Od 2009 roku prowadzi przeciwpożarowe rozmowy prewencyjne z dziećmi w przedszkolach w całej Polsce. Od września 2011 roku prowadzi na antenie telewizji TVR swój autorski program Strażak z OSP.

źródło: wikipedia                                                          

17 lutego 2019

Włodek Pawlik


Włodek Pawlik, właśc. Włodzimierz Jacek Pawlik (ur. 4 października 1958 w Kielcach) – polski kompozytor, pianista jazzowy. W 2014 roku został laureatem nagrody Grammy w kategorii Best Large Jazz Ensemble Album za płytę Night in Calisia, nagraną wspólnie z trębaczem Randy Breckerem, Orkiestrą Filharmonii Kaliskiej i Włodek Pawlik Trio. Jest to pierwsza nagroda Grammy w historii polskiego jazzu. W jego dorobku kompozytorskim, obok utworów jazzowych, znajdują się ścieżki dźwiękowe do filmów fabularnych i dokumentalnych, teatrów telewizji, muzyka do poezji, opera, kantata, utwory na orkiestrę kameralną i symfoniczną, muzyka baletowa, muzyka do spektakli teatralnych, muzyka do słuchowisk radiowych. Od lat 90. lider Włodek Pawlik Trio – zespołu, w którym na przestrzeni lat współpracował z muzykami takimi jak m.in.: Zbigniew Wegehaupt, Cezary Konrad, Paweł Pańta. Współpracował z wieloma znakomitościami polskiego i amerykańskiego jazzu, takimi jak m.in.: Janusz Muniak, Randy Brecker, Scott Hamilton, Billy Hart, Richie Cole, Mike Stern, Tom Kennedy oraz z amerykańskim zespołem Western Jazz Quartet. Występował także z gwiazdami polskiej muzyki pop, takimi jak m.in.: Kayah, Margaret. Jego dyskografia obejmuje 30 autorskich albumów wydanych w Polsce i w USA. Płyta „Night In Calisia” uzyskała status podwójnej platyny za sprzedaż ponad 20 tysięcy egzemplarzy w Polsce. W 2014 skomponował na zamówienie Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego suitę „Wolność” na chór, orkiestrę i trio jazzowe, która została wykonana 4 czerwca 2014 na Placu Zamkowym w Warszawie z okazji Święta Wolności w obecności wielu głów państw, w tym Prezydenta USA Baracka Obamy. W lutym 2017 był jednym z jurorów w finale krajowych eliminacji do 62. Konkursu Piosenki Eurowizji.

źródło: wikipedia                                                         

15 lutego 2019

Agnieszka Cegielska

Agnieszka Cegielska, z domu Gołąbiewska (ur. 27 czerwca 1979 w Malborku) – prezenterka telewizyjna, wcześniej modelka, była radna Malborka. Od 2004 roku pracuje w TVN jako prezenterka pogody. Wystąpiła gościnnie, jako prezenterka pogody, w serialu Magda M. W 2009 roku rozpoczęła pracę w Radiu Kolor – wspólnie z Tomaszem Siołkiem prowadziła audycję Testosteron.fm. Laureatka Telekamer „Tele Tygodnia” w latach: 2013, 2014 i 2015 w kategorii Prezenter pogody. W 2016 za trzykrotne zwycięstwo w poprzednich latach w swojej kategorii otrzymała specjalną statuetkę – Złotą Telekamerę. 30 stycznia 2017 roku wraz z Arturem Orzechem poprowadziła jubileuszową, 20. galę wręczenia Telekamer.

źródło: wikipedia                                                         

14 lutego 2019

Michael Bublé

Michael Steven Bublé (ur. 9 września 1975 w Burnaby) – kanadyjski piosenkarz jazzowy i popowy oraz aktor. W 2003 nagrał album Michael Bublé, który zdobył sporą popularność na całym świecie. Bublé dysponuje oryginalną, ciepłą barwą głosu. Wykonuje głównie covery (m.in. Franka Sinatry, The Beatles, Raya Charlesa, Bee Gees, Elvisa Presleya), współpracował m.in. ze Stevie Wonderem, Nelly Furtado i Laurą Pausini, Davidem Fosterem, Chrissem Botti. Piosenka „Me and Mrs. Jones” zaśpiewana przez Bublé na płycie Call Me Irresponsible zajęła 1. miejsce podsumowania Listy Przebojów Programu Trzeciego za rok 2007. 23 kwietnia 2012 roku po raz pierwszy wystąpił w Polsce, grając koncert na gdańskiej Ergo Arenie. Drugi występ Buble miał miejsce w Krakowie 4 listopada 2014 roku w ramach trasy koncertowej To Be Loved Tour. Był to pierwszy koncert zagranicznego artysty w Kraków Arenie. W 2018 r. wydał płytę Love. Żona piosenkarza, Luisana Lopilato, jest argentyńską aktorką. Para poznała się w 2008 roku po tym, jak zakończył się związek piosenkarza z brytyjską aktorką Emily Blunt. Bublé poprosił Lopilato o rękę w listopadzie 2009 roku. Ślub pary odbył się w marcu 2011 roku w Buenos Aires. 27 sierpnia 2013 roku na świat przyszedł ich syn Noah Bublé.

źródło: wikipedia                                                         

13 lutego 2019

Maryla Rodowicz



Maryla Rodowicz, właściwie Maria Antonina Rodowicz (ur. 8 grudnia 1945 w Zielonej Górze) – polska piosenkarka i aktorka. Debiutowała na profesjonalnej scenie muzycznej w 1962 występem w eliminacjach do I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Pierwszym jej poważniejszym sukcesem był występ w 1967 na Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Lublinie i na Giełdzie Piosenki w Częstochowie z piosenką „Jak cię miły zatrzymać” z repertuaru Teresy Tutinas, za którą zdobyła główną nagrodę. Uczestniczyła w telewizyjnym filmie muzycznym Dziewczyna z zapałkami. Koncertowała w Bułgarii, USA i Kanadzie oraz wzięła udział w Festiwalu Młodzieży i Studentów w Hawanie (Kuba), gdzie poznała Fidela Castro. Na Sopockim Festiwalu Interwizji zaśpiewała w duecie z Heleną Vondráčkovą piosenkę „Laska nebeska”. 10 września 2005 została odznaczona przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Od marca do kwietnia 2008 Rodowicz zasiadała w jury pierwszej edycji programu Gwiezdny Cyrk w telewizji Polsat. Jak przyznaje w wywiadach, wielokrotnie otrzymywała propozycje bycia jurorem w programach typu talent show: Bitwa na głosy i The Voice of Poland, ale ich nie przyjęła. W swoim dorobku ma około dwa tysiące piosenek, ponad dwadzieścia płyt polskich, a także po jednej angielskiej, czeskiej, niemieckiej, rosyjskiej. Koncertowała na całym świecie: w Europie, Ameryce, Australii, Azji. Jest laureatką wielu nagród i uczestniczką wielu polskich i światowych festiwali muzycznych. W 1992 ukazała się autobiograficzna książka piosenkarki „Niech żyje bal”. W 2013 wydana została jej kolejna książka autobiograficzna pt. „Wariatka tańczy”, będąca wywiadem-rzeką przeprowadzonym przez dziennikarza muzycznego, Jarosława Szubrychta. 23 marca 2013 odebrała w Kijowie tytuł Człowieka Roku 2012 w Ukrainie. Dyskografia: 1970 Żyj mój świecie / 1972
Wyznanie / 1974  Rok / 1976 Sing-Sing / 1978 Wsiąść do pociągu / 1979 Cyrk nocą / 1982 Święty spokój / 1984 Był sobie król / 1986 Gejsza nocy / 1987 Polska Madonna / 1991 Full / 1992 Absolutnie nic / 1994 Marysia biesiadna / 1995 Złota Maryla / 1997 Tribute To Agnieszka Osiecka. Łatwopalni / 1998 Przed zakrętem / 1999 Karnawał 2000 / 2000 Niebieska Maryla / 2002 Życie ładna rzecz / 2004 Maryla i przyjaciele / 2005 Kochać / 2008 Jest cudnie / 2010 50 / 2011 Buty 2 / 2017 Ach świecie...

źródło: wikipedia                                                        

12 lutego 2019

Zbigniew Stryj

Zbigniew Stryj (ur. 2 stycznia 1968 w Zabrzu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Zabrzu. Jest autorem kilku tomików poetyckich, utworów dramatycznych i scenariuszy teatralnych. Rozpoznawalność dała mu rola mecenasa Adama Roztockiego w serialu Na Wspólnej.Występuje w Teatrze Nowym w Zabrzu, w którym pełni również funkcję zastępcy dyrektora ds. artystycznych. Laureat nagrody dla najlepszego aktora drugoplanowego podczas 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (za rolę w filmie Benek). Wybrana filmografia: 2005–2015: Na Wspólnej − jako mecenas Adam Roztocki / 2010: Hotel 52 − jako właściciel hotelu / 2011: Na dobre i na złe − jako Jan Koliński / 2012: Prawo Agaty − jako Artur Matysek / 2013: Drogówka − jako policjant z Częstochowy / 2014: Jack Strong – jako Jerzy Skalski / 2014: Ojciec Mateusz – jako Tadeusz Sławkowski / 2014-2017: M jak miłość – jako Robert Bilski / od 2017: Lekarze na start - jako Artur Sobiech, dyrektor szpitala.

źródło: wikipedia