13 listopada 2018

Nik Kershaw

Nik Kershaw, właściwie Nicholas David Kershaw (ur. 1 marca 1958 w Bristolu) – angielski piosenkarz i kompozytor muzyki pop i synth pop, popularny w latach 80. XX wieku. Kershaw zaśpiewał w koncercie Live Aid (1985 na stadionie Wembley), oraz napisał teksty piosenek dla zespołów Let Loose, The Hollies i Chesneya Hawkesa. Znany z utworów, takich jak „I Won't Let the Sun Go Down on Me”, „Wouldn't It Be Good” oraz „The Riddle”. W roku 1983 podpisał kontrakt z MCA Records i wydał swój pierwszy solowy singel „I Won't Let the Sun Go Down on Me”, który dotarł do 47. miejsca brytyjskiej listy przebojów. Wielką popularność natomiast zdobył m.in. w Skandynawii, Holandii i Szwajcarii. W styczniu 1984 ukazał się jego drugi singel „Wouldn't It Be Good”. Piosenka zajęła 4. miejsce w Wielkiej Brytanii i stała się wielkim hitem w Europie. Popularność zdobył także m.in. w USA, Australii i RPA. Ze względu na największą sprzedaż swoich płyt w 1984 roku w swoim kraju, rok później (1985) Kershaw był jedną z osób zaproszonych do udziału w koncercie Live Aid na stadionie Wembley, gdzie wystąpił obok takich sław, jak m.in.: U2, Queen, Paul McCartney, Dire Straits, czy Phil Collins.

źródło: wikipedia                                                                                       

12 listopada 2018

Agnieszka Adamczewska

Agnieszka Adamczewska – polska wokalistka popowa, zwyciężczyni „Bitwy na głosy”, finalistka programu O!Polskie Przeboje. Agnieszka to polska artystka specjalizująca się w popie. Z muzyką związana jest od lat najmłodszych, jednak prawdziwym przełomem w jej karierze okazała się wygrana w „Bitwie na głosy” i udział w finale programu O!Polskie Przeboje. Jej debiutancki singiel – „Na wszystko przyjdzie czas” – został wydany w 2018 roku; piosence towarzyszył teledysk nagrany w Bracelonie. Z pewnością jeden z najbardziej obiecujących debiutów na 2018 rok. Pełna energii właścicielka wspaniałego głosu, która już wkrótce zaprezentuje swój pierwszy singiel. Aktualnie wraz z producentem Marcinem Kindla pracują nad jej debiutanckim albumem, który ukaże się w pierwszej połowie przyszłego roku. Krążek wydany zostanie przez jedną z największych wytwórni muzycznych w Polsce - Universal Music Polska.  Muzyka towarzyszyła jej już od najmłodszych lat, jednak dopiero udział i wygrana w 2011 roku w „Bitwie na głosy” ,w grupie Piotra Kupichy, były dla Agnieszki przełomowe. Wraz z drużyną z programu zagrali liczne koncerty w całej Polsce.  W 2015 roku Agnieszka podjęła decyzję by rozpocząć solowy projekt. Od tego momentu intensywnie pracuje nad debiutanckim materiałem.  Na początku 2016 roku Agnieszka zgłosiła się do programu O!Polskie Przeboje i z utworem „Biegiem” dotarła aż do finału miesiąca. Utwór zaś zebrał same pozytywne opinie wśród Jury.

źródło: wikipedia                                                                                       

10 listopada 2018

Johnny Hates Jazz


Johnny Hates Jazz – angielskie trio, wykonujące muzykę pop, powstałe w 1986 roku. Tworzyli je Clark Datchler (wokal, fortepian), Calvin Hayes (klawisze) i Mike Nocito (bas). W tym samym roku ukazał się pierwszy singel zespołu "Me and My Foolish Heart", a grupa niebawem podpisała kontrakt z Virgin. Rok później zespół zadebiutował w barwach tej wytwórni piosenką "Shattered Dreams", która uplasowała się w UK Top Five i na 2. miejscu zestawienia za oceanem. Pierwszy album zespołu "Turn Back the Clock" ukazał się w 1988 roku i stał się multiplatynowym w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii. Z płyty pochodziło wiele przebojów, jak choćby "I Don't Want to Be a Hero", "Turn Back the Clock", "Heart of Gold", "Don't Say It's Love" i "Shattered Dreams". Wkrótce z grupy odszedł wokalista Clark Datchler, który zdecydował się na karierę solową. Jego miejsce zajął Phil Thornalley, z którym powstała druga płyta "Tall Stories" (1991). W 1992 r. zespół zakończył działalność. W roku 2008 grupa została reaktywowana, a w miejsce Phila Thornalleya wszedł Danny Saxon. Jednak w październiku 2009 odszedł on z zespołu, a na miejsce wokalisty powrócił Clark Datchler. Grupa powróciła do oryginalnego składu i przystapiłą do nagrywania nowego albumu. W 2010 roku Calvin Hayes opuścił zespół. Nowa płyta ukazała się w 2013 roku i nosi tytuł "Magnetized".

źródło: wikipedia                                                                                       

9 listopada 2018

Michalina Łabacz

Michalina Łabacz (ur. 1992 w Suwałkach) – polska aktorka filmowa i teatralna. Odtwórczyni roli Zosi Głowackiej w filmie Wołyń, za którą została uhonorowana nagrodą za najlepszy debiut aktorski na 41. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Za rolę Zosi Głowackiej w filmie Wołyń uhonorowano ją nagrodą za najlepszy debiut aktorski na 41. FPFF w Gdyni. 27 października 2016, podczas 5. Festiwalu Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa we Wrocławiu, otrzymała „Złotego Szczeniaka” za najlepszą kreację aktorską 2016 roku. Była nominowana do Polskich Nagród Filmowych Orły 2017 przez Polską Akademię Filmową w kategoriach: „Najlepsza główna rola kobieca” i „Odkrycie roku” w filmie Wołyń za najlepszą główną rolę kobiecą. Jest finalistką Talentów Trójki 2017 w kategorii Film. Jesienią 2017 roku została nagrodzona na międzynarodowym festiwalu filmów historycznych „Waterloo Historical Film Festival” w Belgii i uznana najlepszą aktorką. Zdobyła rownież Różę Gali 2017 w kategorii „Debiut”.

źródło: wikipedia                                                                                      

7 listopada 2018

Kazik Staszewski

Kazik Staszewski, również Kazik, właśc. Kazimierz Piotr Staszewski (ur. 12 marca 1963 w Warszawie) – polski muzyk, wokalista, saksofonista, autor tekstów i aranżer. Współzałożyciel i członek zespołów Kult, KNŻ, El Dupa i Zuch Kazik, występujący również solo oraz angażujący się w inne projekty muzyczne oraz filmowe. Pierwszym solowym albumem było Spalam się z przebojami „Dziewczyny”, „Piosenka trepa”, „Spalam się” czy rozsławioną „Jeszcze Polska” w której senator z ramienia ZChN Jan Szafraniec doszukał się paszkwilu na hymn Polski i oddał sprawę do sądu. Sprawę umorzono. Rozgłos zyskała też wydana na następnym albumie Spalaj się! piosenka „100 000 000” z refrenem Wałęsa dawaj nasze sto milionów!. Utwór ten wykonany został wcześniej na festiwalu w Sopocie i odnosił się do niespełnionej obietnicy przedwyborczej. W 2000 ukazała się Melassa z przebojami „4 pokoje” nagranym w duecie z Edytą Bartosiewicz i „Mars napada” oraz „Gdybym wiedział to, co wiem”. Kazik nagrał także trzy albumy zawierające własne interpretacje utworów Kurta Weilla i Nicka Cave’a (Melodie Kurta Weill’a i coś ponadto – 2001), Toma Waitsa (Piosenki Toma Waitsa – 2003) (teksty przetłumaczone przez Romana Kołakowskiego) oraz Silnej Grupy Pod Wezwaniem (Silny Kazik Pod Wezwaniem – premiera 1.12.2008 r). W roku 2004 ukazał się album Czterdziesty Pierwszy z piosenką „Polska płonie”, a rok później Los się musi odmienić (część piosenek pochodziła ze ścieżki dźwiękowej filmu Rozdroże Cafe, w którym Kazik zagrał epizodyczną rolę). Staszewski nagrał także muzykę do filmów PitBull, Szaleńcy, Balladę o Janku Wiśniewskim do filmu Czarny czwartek, Yuma, oraz z zespołem Kult Czarne Słońca do filmu o tym samym tytule, a także Oczy niebieskie. W latach 2005–2009 był wokalistą zespołu Buldog. Kazik otrzymał wiele nagród (m.in. Paszport Polityki, Fryderyki, Machinery, nagrodę MTV), które jednak rzadko odbierał. O Kaziku i Kulcie opowiada książka Leszka Gnoińskiego Kult Kazika oraz Wiesława Weissa Kult. Biała Księga (wyd. 2009), zawierająca m.in. teksty i historię powstania wszystkich piosenek zespołu. Dyskografia: Spalam się (1991) / Spalaj się! (1993) / Oddalenie (1995) / 12 groszy (1997) / Melassa (2000) / Melodie Kurta Weill’a i coś ponadto (2001) / Piosenki Toma Waitsa (2003) / Czterdziesty Pierwszy (2004) / Los się musi odmienić (2005) / Silny Kazik pod wezwaniem (2008) / Wiwisekcja (2015, oraz Kwartet ProForma) / Tata Kazika kontra Hedora (2017, oraz Kwartet ProForma).

źródło: wikipedia                                                                                        

5 listopada 2018

Krystyna Janda



Krystyna Jolanta Janda (ur. 18 grudnia 1952 w Starachowicach) – polska aktorka filmowa i teatralna, reżyserka, prozaiczka, felietonistka i piosenkarka; dyrektor artystyczny Teatru „Polonia” oraz Och-Teatru w Warszawie. Janda debiutowała już w czasie studiów rolą Maszy Kułyginy w dramacie Trzy siostry Antona Czechowa w reżyserii Aleksandra Bardiniego w Teatrze Telewizji w 1974. W latach 1976–1987 była aktorką Teatru Ateneum w Warszawie. Po raz pierwszy na ekranie pojawiła się w 1973 r. w serialu Czarne chmury jako dziewczyna tańcząca na chłopskim weselu, ale dopiero rola Agnieszki w filmie Andrzeja Wajdy Człowiek z marmuru (1976) była przełomem w jej karierze artystycznej. Grywa najczęściej postacie kobiet silnych i zdecydowanych o bogatym życiu wewnętrznym. Do najbardziej znanych należą jej role w filmach – oprócz Człowieka z marmuru – Człowiek z żelaza, Przesłuchanie oraz Kochankowie mojej mamy. W teatrze zagrała około 60 ról od antyku przez Szekspira do współczesnego repertuaru teatralnego polskiego i światowego. Przy czym ma na swoim koncie sukcesy właściwie we wszystkich gatunkach scenicznych. Największym sukcesem była Medea Eurypidesa. Miała w swoim repertuarze wiele monodramów, z których każdy był sukcesem. Zagrała także około 45 ról od klasycznych do współczesnych w Teatrze Telewizji oraz około 50 ról w filmach fabularnych. Wystąpiła w 6 filmach Andrzeja Wajdy. Poza Człowiekiem z marmuru kontynuowała współpracę z reżyserem w jego kolejnych dziełach, jak np.: Człowiek z żelaza, Dyrygent, czy Bez znieczulenia. Jest laureatką wielu nagród przyznawanych w Polsce, jak i na świecie. Za rolę w filmie Przesłuchanie otrzymała Złotą Palmę na festiwalu w Cannes, a za rolę w filmie Zwolnieni z życia Waldemara Krzystka – Srebrną Muszlę w San Sebastián. Za rolę w filmie niemiecko-francuskim Laputa knerii Helmy Sanders-Brahms została nagrodzona na festiwalu w Montrealu. Gra, śpiewa, reżyseruje, pisze felietony, wydała 6 płyt i 5 książek. Wielokrotnie nagradzana jako najpopularniejsza i najbardziej ceniona aktorka w kraju. W roku 1998 w ankiecie „Koniec wieku” przeprowadzonej przez tygodnik „Polityka” została wybrana do grona najwybitniejszych aktorów XX wieku. Jest również fundatorką i Prezesem Zarządu Fundacji Krystyny Jandy na rzecz Kultury. We wrześniu 2015 roku na rynku pojawiły się kosmetyki sygnowane jej nazwiskiem. W latach 1974-1979 związana z aktorem Andrzejem Sewerynem. 5 stycznia 2008 zmarł jej mąż Edward Kłosiński, którego poślubiła w 1981 roku. Jest matką trójki dzieci: córki Marii Seweryn oraz dwóch synów, Adama i Jędrzeja Kłosińskich.

źródło: wikipedia                                                                                        

3 listopada 2018

Ian McKellen

Sir Ian Murray McKellen (ur. 25 maja 1939 w Burnley) – brytyjski aktor teatralny i filmowy, scenarzysta. Obsadzany zarówno w rolach szekspirowskich, jak i w filmach akcji. Nominowany do Oskara, kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego. Wystąpił m.in. w roli Gandalfa w Władcy Pierścieni i Hobbicie, oraz Magneto w serii filmów X-Men. Pierwszy występ jako zawodowy aktor to rola Wiliama Roper’a w sztuce A Man For All Seasons, reżyserii Roberta Bolta, na deskach Belgrade Theatre w Coventry. Ian wystąpił tam jeszcze w niemal 15 sztukach po czym okazjonalnie odgrywał szekspirowskie role takie, jak Iago czy Makbet w Royal National Theatre i Royal Shakespeare Company. Jego kariera jako aktora filmowego rozpoczęła się na przełomie lat 60 i 70. Jednakże dopiero w latach 90. jego nazwisko stało się znane wśród szerszej rzeszy fanów kina. Najpierw przyszła rola w adaptacji powieści Stephena Kinga Uczeń Szatana, a następnie angaż jako Magneto w serii filmów X-Men i Gandalf we Władcy Pierścieni. Za swoje dokonania jako aktor otrzymał szereg prestiżowych nagród a za swój wkład w kulturę i sztukę został w 1991 r. uhonorowany tytułem szlacheckim. 29 sierpnia 2012 roku wystąpił w ceremonii otwarcia XIV Letnich Igrzysk Paraolimpijskich w Londynie. Wybrana filmografia: Edward II (1970) jako król Edward / Twierdza (1983) jako dr Theodore Cuza / Bohater ostatniej akcji (1993) jako Śmierć / David Copperfield (1999) jako Tungay / X-Men (2000) jako Magneto / Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia (2001) jako Gandalf Szary / Władca Pierścieni: Dwie wieże (2002) jako Gandalf Biały / Władca Pierścieni: Powrót króla (2003) jako Gandalf Biały / X-Men 2 (2003) jako Magneto / X-Men: Ostatni bastion (2006) jako Eric Lensherr / Magneto / Kod da Vinci (2006) jako sir Leigh Teabing / Gwiezdny pył (2007) jako narrator / Złoty kompas (2007) jako Iorek Byrnison / Hobbit: Niezwykła podróż (2012) jako Gandalf Szary / Hobbit: Pustkowie Smauga (2013) jako Gandalf Szary / X-Men: Przeszłość, która nadejdzie (2014) jako Magneto / Hobbit: Bitwa Pięciu Armii (2014) jako Gandalf Szary / Piękna i Bestia (2017) jako Cogsworth.

źródło: wikipedia                                                                                       

1 listopada 2018

Jennifer Saunders

Jennifer Jane Saunders (ur. 6 lipca 1958 w Sleaford, Anglia, Wielka Brytania) - brytyjska aktorka i autorka scenariuszy, które tworzy w duecie z Dawn French. Rozpoczęła karierę aktorską w latach 80., po ukończeniu London's Central School of Speech and Drama. Została zauważona gdy zaczęła występować w The Comic Strip. Razem ze swoją zawodową partnerką Dawn French rozpoczęły pisanie scenariuszy do show pod roboczym tytułem French and Saunders, którym zdobyły światowe uznanie. Razem też stworzyły scenariusz do serialu Absolutnie fantastyczne, w którym Jennifer Saunders odgrywa jedną z głównych ról występując jako Edina Monsoon (w duecie z Joanną Lumley). Równocześnie grała w innych realizacjach filmowych. Gościnnie wystąpiła w amerykańskich serialach Roseanne i Przyjaciele, otrzymała amerykańską nagrodę People's Choice Award za użyczenie głosu Wróżce Chrzestnej w filmie Shrek 2. Napisała scenariusz i wystąpiła w filmach Jam & Jerusalem i The Life And Times of Vivienne Vyle. Wybrana filmografia: 1995: W środku mrocznej zimy (In the Bleak Midwinter) / 1999: Torcik podano jako Colombine / 1992-2012: Absolutnie fantastyczne jako Edina 'Eddy' Monsoon / 2004: Shrek 2 jako Czarodziejka Matka Chrzestna (głos) / 2008: Koralina i tajemnicze drzwi (Coraline) jako Panna Forcible (dubbing).

źródło: wikipedia                                                                                       

31 października 2018

Boy George

Boy George, właściwie George Alan O’Dowd (ur. 14 czerwca 1961 w Londynie) – brytyjski piosenkarz i DJ irlandzkiego pochodzenia, wokalista zespołu Culture Club. Największe sukcesy odnosił w pierwszej połowie lat 80. jako wokalista zespołu Culture Club, z którym wylansował takie przeboje jak „Do You Really Want to Hurt Me” (1982) i „Karma Chameleon” (1983). Szokował wówczas swoim niekonwencjonalnym wyglądem i stylem bycia. W 1987 roku wydał debiutancki album, zatytułowany Sold. Okazał się on dużym sukcesem, podobnie jak pierwszy singel, „Everything I Own”. Rok później ukazał się drugi solowy album, lecz nie sprzedał się dobrze. Jego kariera ponownie nabrała tempa w 1992 roku, kiedy to nagrał piosenkę „The Crying Game” do filmu Gra pozorów. Wiosną 2010 wyruszył w brytyjską trasę koncertową, a w październiku wydał swój kolejny album, Ordinary Alien.

źródło: wikipedia                                                                                       

29 października 2018

Kasia Moś

Katarzyna Moś, występująca głównie jako Kasia Moś (ur. 3 marca 1987 w Rudzie Śląskiej) – polska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów piosenek i aktywistka społeczna, reprezentantka Polski w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji (2017). W 2002 nagrała pierwsze demo, które przesłuchał m.in. Robert Janson, założyciel zespołu Varius Manx. W 2005 muzyk napisał dla niej piosenkę „I Wanna Know”, z którą piosenkarka zakwalifikowała się do polskich eliminacji eurowizyjnych. 28 stycznia 2006 wystąpiła w finale selekcji i zajęła dziesiąte miejsce na piętnastu uczestników. W 2011 wyjechała rekreacyjnie do Las Vegas, gdzie po występie na karaoke (z utworem „How Come U Don’t Call Me Anymore?” Alicii Keys) w jednym z lokalnych klubów poznała tancerkę z zespołu Mata Gosa. Po powrocie do Polski nagrała kilka piosenek demo, a po trzech tygodniach powróciła do Las Vegas, by wziąć udział w przesłuchaniach organizowanych przez Robin Antin, założycielkę girlsbandu The Pussycat Dolls. Po tygodniu zagrała koncert m.in. w klubie Viper Room, należącym do aktora Johnny’ego Deppa. Podczas półrocznego kontraktu współpracowała m.in. z Kelly Osbourne, Mýą i Carmen Electrą, a także z aktorką Evą Longorią, na której zaproszenie zaśpiewała podczas aukcji charytatywnej wspieranej przez nią fundacji. W 2012 wzięła udział w przesłuchaniach do trzeciej edycji programu Must Be the Music. Tylko muzyka. Podczas rundy eliminacyjnej zaśpiewała piosenkę „(You Make Me Feel Like) A Natural Woman” z repertuaru Arethy Franklin i zakwalifikowała się do półfinału. Zajęła w nim trzecie miejsce. 3 października 2018 wydała teledysk do piosenki „Przecież”, którą stworzyła we współpracy z Arturem Andrusem i Kubą Badachem z inicjatywy redakcji portalu Psy.pl, organizującej coroczną, ogólnopolska akcję społeczną „Zerwijmy łańcuchy”.

źródło: wikipedia