Sam Smith

 

 

Sam Smith, właśc. Samuel Frederick Smith (ur. 19 maja 1992 w Londynie) – brytyjski piosenkarz, kompozytor, muzyk i autor tekstów piosenek z głosem klasyfikowanym jako tenor.

 

Rozpoznawalność zyskał w październiku 2012, pojawiając się gościnnie w utworze brytyjskiego duetu elektronicznego Disclosure „Latch”, który uplasował się na 11. miejscu listy UK Singles Chart. Pojawił się też w singlu producenta Naughty’ego Boya, „La La La”. W grudniu 2013 został nominowany do nagród BRIT Critics’ Choice Award 2014 oraz BBC: Sound of ..., gdzie obie wygrał sukcesywnie.  Pod koniec maja 2014 nakładem wytwórni Capitol Records wydał debiutancki album, zatytułowany In the Lonely Hour. Głównym singlem z krążka został „Lay Me Down”, a drugim – „Money on My Mind”, który trafił na pierwsze miejsce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Trzeci singiel promujący płytę, „Stay with Me”, stał się numerem jeden w kraju oraz uplasował się na drugim miejscu listy Billboard Hot 100. Czwarty singiel, „I’m Not the Only One”, był notowany w Top 5 krajowych list najlepiej sprzedających się singli. Przedostatni z nich, „Like I Can”, dotarł do pierwszej dziesiątki brytyjskiego notowania.  W styczniu 2014 zadebiutował w USA w programie Late Night with Jimmy Fallon, a w marcu – w Saturday Night Live. 5 grudnia został sześciokrotnie nominowany do nagród Grammy, ostatecznie wygrywając w kategoriach: Nagranie roku i Piosenka roku (za „Stay with Me”), Najlepszy album popowo-wokalny (za In the Lonely Hour) i Najlepszy nowy artysta. Podczas 35. gali BRIT Awards, która miała miejsce 25 lutego 2015, otrzymał statuetki w dwóch kategoriach: Najlepszy brytyjski przełomowy wykonawca oraz Międzynarodowy sukces, natomiast na gali Billboard Music Awards 2015 został zwycięzcą trzech nagród podczas ceremonii: Najlepszy wykonawca męski, Najlepszy debiutant oraz Najlepszy wykonawca na liście Billboard Hot 100 Airplay. W październiku 2015 został nagrodzony dwoma światowymi rekordami Guinnessa.  Za napisany przez niego oraz Jimmy’ego Napesa utwór „Writing’s on the Wall”, będący piosenką przewodnią do Spectre (2015), 24. filmu o przygodach Jamesa Bonda, wygrał Oscara oraz Złoty Glob w kategorii Najlepsza piosenka oryginalna. Stała się ona pierwszą piosenką przewodnią dla filmu o Bondzie, która osiągnęła szczyt najlepiej sprzedających się singli w Wielkiej Brytanii.  Na początku listopada 2017 wydał drugi album studyjny pt. The Thrill of It All, który zadebiutował na pierwszym miejscu list UK Albums Chart i Billboard 200. Główny singiel promujący krążek, „Too Good at Goodbyes”, stał się szóstym singlem numer jeden Smitha na liście UK Singles Chart oraz pierwszym na ARIA Charts. W 2018 nagranie „Promises”, które zrealizował z Calvinem Harrisem dotarło na UK Singles Chart, zostając siódmym utworem Smitha, który osiągnął taki wynik. 1 czerwca został headlinerem Orange Warsaw Festival w Polsce. Był to jego pierwszy występ w tym kraju. W styczniu 2019 wydał singiel „Dancing with a Stranger” z gościnnym udziałem członkini zespołu Fifth Harmony, Normani. 13 lutego 2020 ujawnił, że trzeci album studyjny będzie zatytułowany To Die For i zostanie wydany 1 maja 2020. Podczas dalszej promocji krążka, data premiery została przesunięta na lato. 30 marca 2020 ogłosił, że trwająca pandemia COVID-19 opóźni wydanie albumu, a także zostaną wprowadzone zmiany w liście utworów i tytule albumu. 30 października 2020 wydał album pt. Love Goes. 27 stycznia 2023 wydał album pt. Gloria, który promował singlami: „Love Me More”, „Unholy”, „Gimme” i „I'm Not Here to Make Friends”. Nagrany z gościnnym udziałem Kim Petras utwór „Unholy” osiągnął ogólnoświatowy sukces komercyjny, plasując się na szczycie notowań najpopularniejszych singli w większości krajów oraz zdobył nagrodę za najlepszy występ popowy w duecie podczas 65. ceremonii wręczenia nagród Grammy. W sierpniu 2024 roku Smith wystąpił na festiwalu BBC Proms w Royal Albert Hall. 21 sierpnia 2026 roku Smith wydał swój piąty album studyjny, Hazel Eyes. Określa się jako osoba niebinarna i mówi o sobie poprzez neutralny płciowo zaimek „they”. 

 

                                                             źródło: wikipedia                                                         

Kersti Kaljulaid

Kersti Kaljulaid (ur. 30 grudnia 1969 w Tartu) – estońska polityk i urzędniczka państwowa, członkini Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, w latach 2016–2021 prezydent Estonii.

W 1992 została absolwentką biologii Uniwersytetu w Tartu, specjalizując się w genetyce. W 2001 na tej samej uczelni uzyskała dyplom ukończenia studiów typu MBA. W latach 90. pracowała jako menedżer ds. sprzedaży w państwowym operatorze telekomunikacyjnym Eesti Telefon, a następnie w sektorze bankowym. W latach 1999–2002 była doradcą ds. ekonomicznych w gabinecie premiera Marta Laara, w 2001 wstąpiła do kierowanego przez niego Związku Ojczyźnianego. Od 2002 do 2004 zajmowała stanowisko dyrektora elektrowni Iru, wchodzącej w skład grupy energetycznej Eesti Energia. W tym samym czasie była wśród prowadzących cotygodniowy program publicystyczny na antenie stacji radiowej Kuku Raadio. W maju 2004 została estońskim przedstawicielem w Europejskim Trybunale Obrachunkowym. Drugą sześcioletnią kadencję zakończyła w maju 2016. Kontynuowała jednak pracę w trybunale, gdyż estoński rząd nie wskazał jej następcy. W sierpniu 2016 estoński parlament w trzech turach głosowania nie był w stanie wybrać nowego prezydenta, który zastąpiłby kończącego drugą kadencję Toomasa Hendrika Ilvesa. We wrześniu nie udało się wyłonić jego następcy również w dwóch głosowaniach przeprowadzonych w kolegium wyborców, co skutkowało ponownym rozpoczęciem procedury wyborczej. Zebrane kolegium parlamentu, składające się z przedstawicieli wszystkich ugrupowań parlamentarnych, zaproponowało wówczas kandydaturę Kersti Kaljulaid na urząd prezydenta, co pozwoliłoby zapobiec kryzysowi politycznemu. Podpisy pod jej kandydaturą złożyło 90 ze 101 deputowanych do estońskiego parlamentu (wszyscy posłowie Estońskiej Partii Reform, Partii Socjaldemokratycznej, partii Isamaa ja Res Publica Liit i Estońskiej Partii Wolności oraz 23 z 27 posłów Estońskiej Partii Centrum). 3 października 2016 Zgromadzenie Państwowe wybrało ją na prezydenta, otrzymała 81 głosów za przy 17 głosach wstrzymujących się. Urząd objęła 10 października 2016. Po objęciu urzędu swoje pierwsze oficjalne wizyty złożyła w Finlandii i na Łotwie. W 2019 złożyła wizytę w Rosji, gdzie spotkała się z prezydentem Władimirem Putinem. W 2017 zajęła 78. miejsce na liście „100 najbardziej wpływowych kobiet” według czasopisma „Forbes”. W tym samym roku jej wizerunek znalazł się na estońskim znaczku pocztowym, wydanym w ramach serii przedstawiającej prezydentów tego państwa od 1918. W 2018 w związku z remontem siedziby prezydenta w Tallinnie na miesiąc przeprowadziła się do Narwy. Jak stwierdziła, tym gestem chciała podkreślić, że miasto to, będące największym skupiskiem mniejszości rosyjskojęzycznej w Estonii, stanowi integralną część państwa. W październiku 2021 na urzędzie prezydenta Estonii zastąpił ją Alar Karis. Wcześniej w tym samym roku sekretarz generalny ONZ António Guterres powierzył jej funkcję rzecznika do spraw zdrowia i dobrobytu kobiet, dzieci i młodzieży.

                                                         źródło: wikipedia                                                        

Modelki

 

 

Modelki (styl. MODELKI) – polski popowy girls band założony w 2023, w którego skład wchodzą: Urszula Kowalska, Agnieszka Nowakowska i Zuzanna Fijak.

 

Zespół powstał z inicjatywy Antony’ego Esci, Vłodarskiego i Urszuli Kowalskiej, zwyciężczyni programu Mali giganci. Celem projektu było stworzenie grupy rapowej składającej się z trzech wokalistek. Po kilku miesiącach do zespołu dołączyła Agnieszka Nowakowska, wokalistka i finalistka The Voice Kids, a w lutym 2023 skład uzupełniła Zuzanna Fijak, lekkoatletka, która amatorsko nagrywała rapowe utwory na YouTube i TikToka.  Wokalistki zadebiutowały singlem „Modelki”, który nie zyskał szczególnego uznania, podobnie jak ich kolejne piosenki. W 2023 wydały utwór „On Me”, który dotarł do 28. miejsca w streamingu, a za wysoką sprzedaż singla otrzymały w 2024 certyfikat platynowej płyty. W 2024 wydali singiel „Chyba że z Tobą”, z którym zajęły pierwsze miejsce na liście sprzedaży OLiS i 29. miejsce na liście AirPlay, a za jego wysoką sprzedaż uzyskały certyfikat podwójnie diamentowej płyty.

 

                                                         źródło: wikipedia                                                       

Mateusz Król

 

 

Mateusz Król (ur. 31 sierpnia 1988 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy. W 2013 ukończył PWSFTviT w Łodzi. Od 2012 związany jest z Teatrem Współczesnym w Warszawie.

 

Wybrana filmografia: 2012: Zabić bobra jako blondyn / 2013: Ojciec Mateusz jako Jan Bartold / 2013: Na dobre i na złe jako Kuba / 2017: Listy do M. 3 jako Maniek / 2018: Korona królów jako Kazimierz III Wielki  / 2020: Zenek jako Mikołaj, wujek Zenka Martyniuka / 2020: Sweat jako „Luksus”, manager Sylwii / 2021: Teściowie jako Witek Bieńkowski / 2023: The Office PL jako Tomek / 2023: Akademia pana Kleksa jako Alex Niezgódka, ojciec Ady / 2024: Kleks i wynalazek Filipa Golarza jako Alex Niezgódka, ojciec Ady / 2024: Spadek jako Karol, kuzyn Dawida / 2025: Wzgórze psów jako Jarecki.

 

                                                        źródło: wikipedia                                                       

Sébastien Lecornu

 

Sébastien Lecornu (ur. 11 czerwca 1986 w Eaubonne) – francuski polityk i samorządowiec, w latach 2017–2018 sekretarz stanu, w latach 2018–2020 minister przy ministrze spójności terytorialnej, w latach 2020–2021 minister do spraw terytoriów zamorskich, w latach 2022–2025 minister obrony, od 2025 premier Francji stojący na czele swojego pierwszego i drugiego gabinetu.

 Uzyskał magisterium z prawa publicznego na Université Paris-Panthéon-Assas. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Unii na rzecz Ruchu Ludowego, przekształconej następnie w partię Republikanie. Był doradcą Bruna Le Maire, gdy ten w latach 2008–2012 pełnił funkcje rządowe. Od 2013 do 2014 zajmował stanowisko sekretarza krajowego UMP. W latach 2014–2015 był merem miejscowości Vernon, później został pierwszym zastępcą mera. W 2015 objął funkcję przewodniczącego rady departamentu Eure, którą pełnił do 2017. Pozostał radnym departamentu, a w 2021 powrócił na funkcję przewodniczącego rady. W czerwcu 2017 dołączył do drugiego rządu Édouarda Philippe’a jako sekretarz stanu przy ministrze ekologii. W listopadzie 2017 wstąpił do prezydenckiej partii LREM. Podczas rekonstrukcji z października 2018 awansował na stanowisko ministra przy ministrze spójności terytorialnej do spraw wspólnot terytorialnych. W lipcu 2020 został ministrem do spraw terytoriów zamorskich w gabinecie Jeana Castex. W 2020 uzyskał miejsce we francuskim Senacie. W maju 2022 powołany na urząd ministra obrony w rządzie Élisabeth Borne. Utrzymywał tę funkcję także przy rekonstrukcji gabinetu z lipca 2022 oraz w utworzonym w styczniu 2024 rządzie Gabriela Attala. Urząd ten objął również we wrześniu 2024 w gabinecie Michela Barniera, otrzymując dodatkowo odpowiedzialność za sprawy kombatantów. W grudniu tego samego roku w powołanym wówczas rządzie François Bayrou ponownie powierzono mu funkcję ministra obrony. Gabinet ten 8 września 2025 przegrał w Zgromadzeniu Narodowym głosowanie nad wotum zaufania. Następnego dnia Sébastien Lecornu został powołany przez prezydenta Emmanuela Macrona na nowego premiera. Pozostałych członków jego rządu mianowano 5 października 2025; tego samego dnia zakończył pełnienie funkcji ministra. Skład rządu (zwłaszcza nominacja nowego ministra obrony, którym został Bruno Le Maire) został skrytykowany przez koalicyjnych Republikanów. 6 października Sébastien Lecornu podał się do dymisji, która została przyjęta przez prezydenta. 10 października Emmanuel Macron ponownie powołał go na stanowisko premiera. Dwa dni później powołano ministrów i ministrów delegowanych w nowym gabinecie.

                                                        źródło: wikipedia                                                     

Olga Szomańska

 

Olga Szomańska primo voto Radwan (ur. 18 listopada 1982 we Wrocławiu) – polska wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka i aktorka.

 

W 1999 roku została laureatką programu Szansa na sukces, w którym zaśpiewała piosenkę „W moim magicznym domu” z repertuaru Hanny Banaszak. W 2000 występowała na deskach Teatru Muzycznego we Wrocławiu (spektakl Honorificabilitudinitatibus). Rok później znalazła zatrudnienie w Teatrze Muzycznym „Roma” w Warszawie, gdzie występowała w musicalach Miss Saigon oraz Grease. W tym samym czasie wzięła udział w musicalu Kwiaty we włosach. Wspólnie z Markiem Bałatą, Ewą Urygą i zespołem Spirituals Singers Band występowała, jako solistka, w skomponowanej przez Włodzimierza Szomańskiego mszy Missa Gospel’s, wydanej na płycie CD w 2001. W latach 2003–2015 występowała na deskach teatru Rampa w Warszawie, biorąc udział w wielu inscenizacjach, m.in. „Sztukmistrza z Lublina”, „Złotej kaczki”, „Nie uchodzi, nie uchodzi, czyli Damy i Huzary”, „Sześć w jednej”, „Pińskiej szlachta”. W 2004, wspólnie z Janem Radwanem, zaśpiewała piosenkę do czołówki serialu TV Polsat Pierwsza miłość, a także wystąpiła gościnnie na albumie Wiara czyni cuda chóru gospelowego Trzecia Godzina Dnia. W 2005 podjęła współpracę z Piotrem Rubikiem, który powierzył jej główną żeńską partię solistyczną w oratorium Tu Es Petrus. Promująca album piosenka „Niech mówią, że to nie jest miłość”, śpiewana przez nią wspólnie z Przemysławem Brannym, została wybrana „Przebojem Lata z Jedynką” podczas Festiwalu Jedynki w Sopocie, zdobyła „SuperJedynkę” na 43. KFPP w Opolu oraz pierwszą nagrodę „TOPTrendy Festiwal” w Sopocie 2007. W 2007 była solistką oratorium Siedem Pieśni Marii. W 2008 zaśpiewała utwór „Jesienne róże” na albumie Cafe Fogg, a także ponownie wystąpiła gościnnie na albumie PS chóru Trzecia Godzina Dnia. W 2010 wzięła udział w ogólnopolskiej trasie widowiska familijnego Scooby Doo i Widmo Piratów na żywo jako Królowa Piratów, a także dołączyła do obsady rock-opery Krzyżacy (w roli Danuśki Jurandówny) oraz widowiska muzycznego Salute to Queen. W kwietniu 2011 nagrała pierwszy solowy album pt. Nówka, na którym umieściła 13 utworów (w większości autorskich) napisanych z kompozytorem Marcinem Partyką. W latach 2012–2013 współpracowała z katowickim teatrem Old Timers Garage, gdzie wcieliła się w rolę Michelle w polskiej adaptacji kanadyjskiego musicalu The Bricklin Musical – Samochodowa Fantazja. Zagrała także fryzjerkę Paulette w musicalu Legalna Blondynka w Krakowskim Teatrze Variété i Deloris van Cartier w musicalu Zakonnica w przebraniu w Teatrze Muzycznym w Poznaniu. W 2013 zaśpiewała w ścieżce dźwiękowej do animacji Walta Disneya Kraina lodu oraz wykonała utwór „Styl szakala” z kreskówki Lwia Straż. W tym samym roku, wraz z Joanną Moro i Agnieszą Babicz, nagrała album pt. Piosenki Anny German. Od kwietnia 2014 do grudnia 2021 grała Marzenkę Laskowską-Lisiecką w serialu TVP2 M jak miłość. 19 czerwca 2015 wystąpiła w polsko-włoskiej wersji utworu „Vivere” w duecie z Andreą Bocellim, podczas koncertu inauguracyjnego programu „ESK Wrocław 2016” na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. 30 lipca 2016 wystąpiła podczas transmitowanego przez TVP koncertu Wierzę w Boże Miłosierdzie na Światowych Dniach Młodzieży. Również w 2016 zajęła drugie miejsce w finale szóstej edycji programu Polsatu Twoja twarz brzmi znajomo.  

 

                                                      źródło: wikipedia                                                    

Kuba & Kuba

 

Kuba i Kuba to dynamicznie rozwijający się polski zespół muzyczny tworzący na pograniczu indie popu, alternatywy oraz rocka. 

Projekt narodził się ze szkolnej przyjaźni dwóch muzyków-samouków: wokalisty Jakuba Mieczaja oraz gitarzysty Jakuba Frankowskiego. Choć zaczynali jako kameralny duet, obecnie na koncertach występują w pełnym, pięcioosobowym składzie. Skład zespołu: Trzon stanowią Jakub Mieczaj (wokal) i Jakub Frankowski (gitara). Na scenie wspierają ich Remigiusz Orłowski (bas), Michał Greszta (klawisze) oraz Michał Ligęza (perkusja). Ogromną popularność przyniósł im singiel „Dość”, który stał się radiowym hitem. Szeroka publiczność usłyszała o nich również wiosną 2025 roku dzięki udziałowi w programie „Must Be The Music” na antenie Polsatu.  Duet ma na koncie występy na festiwalu Great September czy na Męskim Graniu. Ich rosnącą pozycję na rynku potwierdziła oficjalna nominacja do Fryderyków 2026 w kategorii debiutów.

Łukasz Simlat

 

 

Łukasz Adam Simlat (ur. 11 grudnia 1977 w Sosnowcu) – polski aktor. 

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater w Sosnowcu. Przez dwa lata uczęszczał do studia aktorskiego „Art-Play” Doroty Pomykały i Danuty Owczarek w Katowicach. W 2000 ukończył studia w Akademii Teatralnej w Warszawie (bez dyplomu). Po ukończeniu studiów występował gościnnie w kilku teatrach bez stałego etatu. Od 3 grudnia 2007 jest etatowym aktorem warszawskiego Teatru Powszechnego. W 2012 został członkiem zespołu artystycznego Teatru Studio w Warszawie. Jego teatralne dokonania artystyczne były wielokrotnie doceniane i nagrodzane, a krytycy podkreślają m.in. bogactwo środków artystycznych, jakie Simlat potrafi wydobyć i zastosować w kreowaniu postaci. Wybrana filmografia: 2004: Vinci jako Kudra / 2005: PitBull jako młody kardiolog / 2006: Wszyscy jesteśmy Chrystusami jako ojciec Adasia / 2007: Świadek koronny jako mężczyzna zabity przez Sarnecką / 2008: Nie kłam kochanie jako Igor, szef Ani, właściciel firmy ogrodniczej / 2010: Matka Teresa od kotów jako makler / 2013: Drogówka jako kierowca nissana / 2015: Moje córki krowy – neurochirurg Piotr Wolski / 2018: Kamerdyner jako Peter Schmidt / 2018: Fuga jako Krzysztof Słowik / 2019: Boże Ciało jako ksiądz Tomasz / 2019: (Nie)znajomi jako Grzegorz / 2021: Śniegu już nigdy nie będzie jako mąż Wiki / 2021: Furioza jako Jacek Bauer / 2025: Vinci 2 jako policjant Marcin Kudra / 2026: Król dopalaczy jako Lewy.

                                                      źródło: wikipedia                                                   

Kwiat Jabłoni

 

Kwiat Jabłoni – polski zespół muzyczny z Warszawy wykonujący muzykę folkową, popową, folk pop, bluegrass, indie folk, indie pop i elektronikę.

 

Katarzyna Maria Sienkiewicz (ur. 18 października 1992 w Warszawie) – polska piosenkarka, autorka tekstów piosenek, dziennikarka muzyczna, aktorka dubbingowa i lektorka.

 

Jacek Jakub Sienkiewicz (ur. 22 kwietnia 1994 w Warszawie) – polski wokalista i muzyk.

 

 Zespół tworzy rodzeństwo Katarzyna Sienkiewicz i Jacek Sienkiewicz (dzieci Kuby Sienkiewicza), a sama grupa oficjalnie funkcjonuje od marca 2018. Wcześniej rodzeństwo występowało w grupie Hollow Quartet, z którą wydali dobrze przyjęty album Chodź ze mną i wystąpili w telewizyjnym talent show Must Be the Music. Jako duet zadebiutowali 9 listopada 2017 koncertem w Otwartej Pracowni na Osiedlu Jazdów. Do sierpnia 2018 ich debiutancki utwór „Dziś późno pójdę spać” zanotował dwa miliony wyświetleń w serwisie YouTube, do lutego 2019 uzyskał blisko pięć milionów wyświetleń, a do września 2021 teledysk odtworzono ponad 31 milionów razy[a]. 1 lutego 2019 ukazał się ich debiutancki album studyjny Niemożliwe.   W lipcu 2019 zespół wystąpił na małej scenie na Pol’and’Rock Festival, gdzie ich koncertu słuchało kilka tysięcy osób. Występ na festiwalu zaowocował 29 listopada 2019 wydaniem albumu Live Pol’and’Rock Festival 2019 z zapisem ich koncertu. W listopadzie 2020 wydali singel „Mogło być nic”, który w trakcie jednego tygodnia zdobył ponad milion wyświetleń w serwisie internetowym YouTube. Promował on, wydany 5 lutego 2021, drugi album studyjny o tym samym tytule. W marcu 2022 wydali wspólny singel z Sanah pt. „Szary świat”. W 2022 wraz z Bedoesem i Krzysztofem Zalewskim stworzyli supergrupę Męskie Granie Orkiestra 2022, w ramach której nagrali singiel „Jest tylko teraz”. 6 lipca 2023 ukazał się singel „Od nowa”, promujący kolejny album zespołu – Pokaz slajdów. 22 sierpnia 2023 roku na festiwalu Top of the Top Sopot Festival 2023 grupa otrzymała dzięki niemu statuetkę Bursztynowego Słowika. Trasą koncertową Przesilenie Tour w pierwszej połowie 2026 roku zespół poprzedził zapowiadane zawieszenie swojej działalności. 

 

                                                      źródło: wikipedia                                                  

Żurnalista

 

 

Żurnalista, właśc. Dawid Swakowski (ur. 23 kwietnia 1992) – polski podkaster, influencer, autor książek i przedsiębiorca, wcześniej raper i menedżer celebrytów.

 

  Występował jako bramkarz w niższych klasach rozgrywkowych piłki nożnej w Polsce i jako raper pod pseudonimem Hipokryta. Po zakończeniu własnej działalności muzycznej w 2011 przez kilka miesięcy organizował koncerty innym raperom, a następnie pracował jako menedżer celebrytów, m.in. w 2013 fotomodelki Ewy Lubert, żony muzyka Tomasza. W 2014 był redaktorem naczelnym założonego przez siebie magazynu „Manager+” i wydał z dziennikarzem sportowym Tomaszem Zielińskim dwa numery magazynu piłkarskiego „Boisko”. Po śmierci dziadka zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie zaczął działalność pod pseudonimem Żurnalista. W 2017 wydał tomiki poezji Pamiętnik i Miłość, po prostu (wydany z pomocą Wojciecha Małeckiego). W 2018 premierę miały jego kolejne trzy książki: Źródło, ŚĆ i Sny_z_Bournemouth / EP, później wydał także Listy Żurnalisty (2019), Warszawę (2020) i Dom łez (2021). Jego książki rozeszły się w łącznym nakładzie ok. 300 tys. egzemplarzy. Prowadził także do 2021 firmę odzieżową Miło(ść) z siedzibą w Bydgoszczy, zawarł umowę reklamową ze spółką Less prowadzącą aplikację do handlu odzieżą używaną, w której udziały posiadał Robert Lewandowski. W czerwcu 2021 uruchomił podkast „Żurnalista – Rozmowy bez kompromisów”, w którym przeprowadził wywiady z osobowościami show businessu (m.in. Rafał Brzozowski, Agnieszka Gozdyra, Barbara Kurdej-Szatan, Jarosław Kuźniar, Tomasz Organek, Michał Szpak, Michał Urbaniak) i polityki (m.in. Włodzimierz Czarzasty, Andrzej Duda, Łukasz Litewka, Karol Nawrocki, Magdalena Ogórek). Współprowadzącym został prawnik Bogusław Leśnodorski, były prezes klubu piłkarskiego Legia Warszawa, a sponsorami – firma Mercedes-Benz Auto Forum z Płocka oraz Janusz Palikot. Audycja szybko zdobyła popularność, pod koniec roku była czwartym najpopularniejszym podkastem słuchanym w serwisie Spotify w 2021. Przez większość czasu działalności w mediach ukrywał swój wizerunek i posługiwał się w przestrzeni publicznej wyłącznie pseudonimem Żurnalista. 23 marca 2026 oficjalnie potwierdził swoje imię i nazwisko, a 23 kwietnia tego samego roku w programie Godzina zero: Krzysztof Stanowski i Żurnalista w Kanale Zero po raz pierwszy publicznie pokazał swoją twarz. Ma na ciele wiele tatuaży, m.in. cyfry „1946” i „1947” na palcach dłoni, napis „kjaerlighet” na brzuchu i serce z napisem „przepraszam” na klatce piersiowej.

 

                                            źródło: wikipedia