Igor Zygmunt Tuleya (ur. 24 sierpnia1970 w Łodzi) – polski prawnik, sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie oraz były rzecznik tego sądu.
Był sędzią w Sądzie Rejonowym w Nowym Dworze Mazowieckim. Na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie powołał go 18 marca 2010 prezydent Lech Kaczyński. Od 2012 był rzecznikiem prasowym tego sądu; stanowisko miał stracić
wskutek uzasadnienia wyroku dotyczącego Mirosława Garlickiego. 4 stycznia 2013 sąd pod przewodnictwem Igora Tulei skazał Mirosława Garlickiego na rok więzienia w zawieszeniu na dwa lata oraz grzywnę za przyjęcie 17,5 tysiąca złotych łapówek, uniewinnił go natomiast od zarzutów nadużyć seksualnych i spowodowania
śmierci pacjenta. Tuleya, uzasadniając wyrok, potępił działania władzy.
Garlicki kreowany był jako uosobienie niemoralnego zachowania się
lekarzy. Sędzia porównał działanie służb do znanych z czasów
stalinowskich (groźby, przesłuchania nocne, nieuzasadnione zatrzymania).
Po dojściu do władzy przez Prawo i Sprawiedliwość w 2015, środowiska
związane z tą partią przedstawiały wspomniany wyrok jako jeden z dowodów
na zepsucie wymiaru sprawiedliwości. W toku kryzysu wokół Sądu Najwyższego w Polsce zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym zgodności ustaw dokonujących zmian
w wymiarze sprawiedliwości w Polsce z europejskimi standardami
dotyczącymi niezawisłości sędziowskiej. 24 września 2019 Rzecznik generalny TSUE ocenił, że pytania
prejudycjalne sądów w sprawie systemu dyscyplinarnego dla sędziów w
Polsce należy uznać za niedopuszczalne. Krytykował też inne zmiany w sądownictwie wprowadzane przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. We wrześniu 2018 rzecznik dyscyplinarny do spraw sędziów zażądał od niego wyjaśnień w tym zakresie. 18 listopada 2020 na podstawie decyzji Izby Dyscyplinarnej stracił sędziowski immunitet w sprawie o niedopełnienie obowiązków służbowych oraz przekroczenia uprawnień. Sędzia Tuleya, jak i zdecydowana większość prawników, tej decyzji nie
uznał, argumentując, że Izba Dyscyplinarna została zawieszona przez
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a Sąd Najwyższy uznał, że nie jest niezależnym sądem. Ponadto została powołana przez wyłonioną niezgodnie z Konstytucją Krajową Radę Sądownictwa i wyczerpuje znamiona sądu wyjątkowego, a więc nie może istnieć w systemie prawnym bez wprowadzenia stanu wojennego. 24 lutego 2021 Sąd Apelacyjny w Warszawie w postanowieniu stwierdził, że
„Igor Tuleja jest nieprzerwanie sędzią sądu powszechnego RP z
przypisanym do tego urzędu immunitetem”, a „uchylenie immunitetu może
nastąpić na podstawie prawomocnego orzeczenia niezależnego, bezstronnego
i niezawisłego sądu w toku sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia
sprawy. Izba Dyscyplinarna nie ma żadnej z tych właściwości”. Prezes Sądu Okręgowego w Warszawie odmówił wykonania orzeczenia, gdyż jego zdaniem jest niezgodne z prawem. Prokuratura skierowała do Sądu Najwyższego wniosek o przymusowe doprowadzenie Tulei na przesłuchanie. 29 listopada 2022 Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego ostatecznie odrzuciła wniosek jako „oczywiście bezzasadny”. W lipcu 2021, pomimo wiążącej decyzji Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15 lipca 2022, sędziowie Piotr Schab oraz Przemysław Radzik po raz pierwszy nie dopuścili Igora Tulei do orzekania. Po raz trzeci sędzia Tuleya nie został dopuszczony do orzekania w sierpniu 2022, pomimo prawomocnego postanowienia sądu pracy. 30 listopada 2022 po przeszło 700 dniach zawieszenia sędzia Igor Tuleya
decyzją Prezes Sądu Okręgowego w Warszawie Joanny Przanowskiej-Tomaszek
został przywrócony do wykonywania czynności orzeczniczych na poprzednich
warunkach w VIII Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Warszawie. 6 lipca 2023 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał wyrok w sprawie
sędziego Igora Tuleyi przeciwko Polsce (skargi numer 21181/19 i
51751/20). ETPCz uznał, że doszło do naruszenia art. 6 ust. 1
Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności
(prawo do rzetelnego procesu sądowego), art. 8 Konwencji (prawo do
poszanowania życia prywatnego) oraz art. 10 Konwencji (prawo do wolności
wypowiedzi). Trybunał zasądził na rzecz sędziego zadośćuczynienie w
kwocie 30.000 euro oraz 6.000 euro tytułem zwrotu kosztów. Zdanie
odrębne do wyroku złożył polski sędzia Krzysztof Wojtyczek, który nie
zgodził się z argumentacją Trybunału w kwestii naruszenia art. 6 oraz
art. 8 Konwencji. Pełnomocnikami sędziego Igora Tuleyi byli: adw. Sylwia
Gregorczyk-Abram, adw. Michał Wawrykiewicz, Maria Ejchart i adw. Jacek Dubois. 13 lipca 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w
sprawie sędziego Igora Tuleyi przeciwko Polsce, w którym przypomniał,
że uchwała o odsunięciu Tuleyi od orzekania "została oparta na
przepisach krajowych, które Trybunał uznał niedawno za sprzeczne z (...)
Traktatem o Unii Europejskiej". Trybunał Sprawiedliwości Unii
Europejskiej stwierdził również, że prawo UE "wymaga, by sędzia Igor
Tuleya mógł nadal wykonywać swoje kompetencje judykacyjne w toczącym się
postępowaniu karnym" oraz "aby skład orzekający, któremu przekazano
sprawę pierwotnie powierzoną sędziemu Igorowi Tuleyi, wstrzymał się od
orzekania, a właściwe organy sądowe ponownie przydzieliły ją sędziemu
Tuleyi". Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli 9 stycznia 2025, po 7 latach od
wszczęcia, ostatecznie umorzył śledztwo wydziału spraw wewnętrznych
Prokuratury Krajowej przeciwko niemu. W podstawie umorzenia sąd podał,
że Tuleya nie popełnił czynu zabronionego.
źródło: wikipedia
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
