Jane Seymour, właśc. Joyce Penelope Wilhelmina Frankenberg (ur. 15 lutego 1951 na przedmieściu Londynu (Hayes, Hillingdon) - brytyjska aktorka i producentka telewizyjna i filmowa, najlepiej znana z filmu z serii o Jamesie Bondzie Żyj i pozwól umrzeć (1973), melodramatu Gdzieś w czasie (1980), miniserialu ABC Na wschód od Edenu (1981), telefilmu Onassis – najbogatszy człowiek świata (1988), miniserialu ABC Wojna i pamięć (1988-89), filmu historycznego Rewolucja francuska (1989) jako Maria Antonina Austriaczka, komedii romantycznej Polowanie na druhny (2005) oraz amerykańskiego serialu CBS Doktor Quinn (1993–98), zdobywczyni nagrody Emmy, dwukrotna laureatka statuetki Złoty Glob, ma swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame. W 2000 roku otrzymała Order Imperium Brytyjskiego. Przodkowie jej ojca pochodzili z Polski (Nowe Trzepowo). Jej dziadek pochodził z Płocka. Marzyła o karierze baletnicy. Debiutowała jako 13-latka na London
Festival Ballet, jednak kontuzja kolana przekreśliła plany. Postanowiła
więc spróbować aktorstwa. W tym celu wymyśliła sobie pseudonim „Jane Seymour” na wzór królowej Anglii, trzeciej żony Henryka VIII. Popularność, uznanie krytyki i kolejny Złoty Glob (1996) zdobyła jako dr Michaela "Mike" Quinn w serialu CBS Doktor Quinn. Wybrana filmografia: 1973 - Żyj i pozwól umrzeć / 1977 - Sindbad i Oko Tygrysa / 1981 - Na wschód od Edenu / 1988 - Onassis – najbogatszy człowiek świata / 1993-1998 - Doktor Quinn / 1998 - Nowe przygody szwajcarskiej rodziny Robinsonów / 2005 - Polowanie na druhny / 2006 - Tajemnice Smallville / 2011 - Gry małżeńskie.
3 maja 2018
2 maja 2018
Michał Malinowski
Michał Malinowski (urodził się 24 października 1990 roku w Warszawie). Aktor, absolwent łódźkiej Filmówki, który zadebiutował główną rolą w serialu "Wszystko przed nami". Jeździ konno od pierwszego roku życia, bierze udział w zawodach jeździeckich i ma na koncie kilka tytułów Mistrza Polski w konkurencjach western. Wybrana filmografia: 1999 Na dobre i na złe / 2003 Na Wspólnej / 2013 Hotel 52 / 2014 Dzwony wojny / 2016 Historia Ireny Sendlerowej.
źródło: wikipedia
1 maja 2018
Izabela Kuna
Izabela Kuna (ur. 25 listopada 1970 w Tomaszowie Mazowieckim) – polska aktorka filmowa i teatralna, blogerka. W 1993 ukończyła Wydział Aktorski w Szkole Filmowej w Łodzi. Jest aktorką Teatru Polskiego w Warszawie. Rola Łucji w teatrze TV Łucja i jej dzieci przyniosła jej Grand Prix dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu „Dwa teatry” w Sopocie w 2004. W maju 2010 aktorka wzięła udział w rozbieranej sesji zdjęciowej do albumu fotograficznego „Pierwsi w Polsce”, który powstał w ramach kampanii antynowotworowej. W listopadzie 2010 ukazała się jej pierwsza książka pt. Klara, a w 2013 wzięła udział wraz z Chuckiem Norrisem w reklamie banku Banku Zachodniego WBK. Wybrana filmografia: Ekstradycja 2 (1996) jako agentka UOP w hotelu / Klan (1997–1999) jako Ewa Kowalik, mama Maciusia / Dług (1999) jako żona Matczaka / Na Wspólnej (2003–2007) jako Aneta Czarnecka / Plebania (2004) jako Bożena Paprocka / Magda M. (2006) jako Edyta Garnicka / Jan Paweł II (2006) jako Emilia Wojtyła, matka Karola / Lejdis (2008) jako Gośka, prawniczka / Idealny facet dla mojej dziewczyny (2009) jako Klara Rojek / Miłość na wybiegu (2009) jako przyjaciółka Marleny / Galerianki (2009) jako matka Alicji / Drogówka (2012) jako Ewa / Singielka (2015) jako Dorota Łapacka / Wołyń (2016) jako Głowacka / Listy do M. 3 (2017) jako Agata / Pitbull. Ostatni pies (2018) jako Regina.
źródło: wikipedia
28 kwietnia 2018
Sigourney Weaver
Sigourney Weaver, właśc. Susan Alexandra Weaver (ur. 8 października 1949 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, znana przede wszystkim z roli Ellen Ripley w serii Obcy, dr. Grace Augustine w filmie Avatar oraz Dian Fossey w filmie Goryle we mgle. Trzykrotnie nominowana do Oscara, zdobywczyni nagrody BAFTA, Scream Award, Goldene Kamera, trofeum FIFM (Międzynarodowy Festiwal Filmowy) w Marrakeszu oraz dwóch Złotych Globów. Studiowała sztukę teatralną na Yale University (razem z Meryl Streep), karierę aktorską rozpoczęła w 1976. Znana m.in. z ról w filmie Ridleya Scotta Obcy – ósmy pasażer Nostromo i pozostałych częściach serii Obcy oraz Goryle we mgle, w którym zagrała Dian Fossey, i który stał się początkiem jej zaangażowania w problematykę ochrony ginącego gatunku – goryli górskich. Pierwszą nominację do Oscara zdobyła w 1986 za rolę w przeboju kinowym Obcy 2. W 1988 była nominowana w dwóch kategoriach jako najlepsza aktorka pierwszo- i drugoplanowa za role w filmach: Goryle we mgle oraz Pracująca dziewczyna. Jest jedną z niewielu aktorek nominowanych do Oscara za role w horrorach. Była także nominowana do nagrody Tony. Dysponuje operowym głosem.Wybrana filmografia: 1979: Obcy – ósmy pasażer Nostromo / 1984: Pogromcy duchów / 1986: Obcy – decydujące starcie / 1988: Goryle we mgle / 1989: Pogromcy duchów II / 1992: Obcy 3 / 1997: Obcy: Przebudzenie / 2001: Wielki podryw / 2004: Osada / 2008: Mama do wynajęcia / 2009: Avatar / 2014: Exodus: Bogowie i królowie jako Tuya / 2016: Siedem minut po północy.
źródło: wikipedia
26 kwietnia 2018
Ilona Łepkowska
Ilona Łepkowska (ur. 11 lipca 1954 w Warszawie) – polska scenarzystka filmowa, autorka scenariuszy seriali telewizyjnych i pisarka. Absolwentka (rocznik 1977) Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. W 1982 ukończyła Zaoczne Studium Scenariuszowe przy PWSFTViT w Łodzi. Od 8 marca 2008 do końca kwietnia 2010 występowała w niektórych sobotnich wydaniach Szkła kontaktowego, emitowanego w TVN24. Matka operatorki Weroniki Wojnach. Związała się z architektem i politykiem Czesławem Bieleckim. Córka historyka Tadeusza Łepkowskiego. Scenariusze: Wakacje z Madonną (1983) / Och, Karol (1985) / Kogel-mogel (1988) / Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989) / Komedia małżeńska (1993) / Nigdy w życiu! (2004) / Jeszcze raz (2007) / Och, Karol 2 (2011). Seriale: Klan (1997–1999) / Na dobre i na złe (1999–2001) / M jak miłość (2000-2007) / Barwy szczęścia (2007) / Korona królów (2018).
źródło: wikipedia
23 kwietnia 2018
Robert Janson
Robert Maciej Janson (ur. 7 czerwca 1965 w Czeladzi) – polski kompozytor, aranżer, piosenkarz, gitarzysta, lider zespołu Varius Manx. Janson to kompozytor takich piosenek jak "Małe szczęścia", "Zanim zrozumiesz" (laureat Grand Prix Festiwalu w Sopocie), "Itaka", "Ruchome piaski" czy "Orła cień". Jest także autorem muzyki do filmu Młode Wilki oraz Nocne Graffiti. Robert Janson wydał także pod koniec lat 90. solową płytę.
źródło: wikipedia
21 kwietnia 2018
Krystyna Mazurówna
Krystyna Mazurówna (ur. 20 stycznia 1939 we Lwowie) – polska tancerka, choreografka, pisarka i dziennikarka pracująca we Francji, solistka Casino de Paris. Urodziła się 20 stycznia 1939 we Lwowie, leżącym wówczas na terenie II Rzeczypospolitej. Jest młodszą córką matematyka prof. Stanisława Mazura (1905–1981) i chemiczki Bronisławy. Ma starszą siostrę Barbarę. W latach 1946–1949 przebywała w Łodzi, od 1949 – w Warszawie. W 1957 ukończyła warszawską Szkołę Baletową w klasie Leona Wójcikowskiego. Od 1968 mieszka w Paryżu. Po ukończeniu warszawskiej Szkoły Baletowej została zaangażowana do baletu Teatru Wielkiego. Występowała też w warszawskim Teatrze Syrena. Jej partnerami scenicznymi byli: Witold Gruca, Stanisław Szymański, Gerard Wilk. W 1961 została laureatką III Nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego w Warszawie. Jest autorką choreografii m.in. dla Teatru Wielkiego w Łodzi i Teatru Żydowskiego w Warszawie. Była choreografem w paryskim teatrze „Élysées Montmartre”. Tworzyła choreografie dla uczestników w telewizyjnym programie TVN You Can Dance – Po prostu tańcz. Tańczyła w spektaklu Josephiny Baker. W 1967 założyła zespół tańca nowoczesnego „Fantom”. Założyła zespół taneczny „Ballet Mazurowna”, z którym występowała we Francji. Od lat 90. jest felietonistką w nowojorskim tygodniku „Kurier Plus”. Wydała cztery książki autobiograficzne: Burzliwe życie tancerki (2011), Moje noce z mężczyznami (2012), Ach ci faceci! (2016) i Nasi za granicą (2018). W 2018 zapowiedziała wydanie piątej książki, pt. Romans wirtualny, a także dwóch następnych. W 2012 była jurorką dwóch pierwszych edycji programu rozrywkowego Got to Dance. Tylko taniec, emitowanego w telewizji Polsat. W lutym 2013 otrzymała nominację do nagrody Wiktory 2012 w kategorii „Osobowość telewizyjna”. W 2017 w Wiedniu została nagrodzona Złotą Sową Polonii za twórczość teatralną. Była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był Tadeusz Pluciński, z którym rozwiodła się po trzech miesiącach małżeństwa. Drugim mężem tancerki był Jean Pierre Bluteau, z którym ma dwoje dzieci, gitarzystę jazzowego Balthazara i pianistkę Ernestine. Ma też syna Kaspera Toeplitza (ur. 1960) ze związku z Krzysztofem Teodorem Toeplitzem.
źródło: wikipedia
19 kwietnia 2018
Dorota Kolak
Dorota Kolak-Michalska (ur. 20 czerwca 1957 w Krakowie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. W 1996 otrzymała odznaczenia: Zasłużony Działacz Kultury oraz Srebrny Krzyż Zasługi z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże. W 2004 otrzymała nagrodę aktorską za tytułową rolę w Matce Witkacego w Teatrze Wybrzeże na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” oraz wyróżnienie za rolę w przedstawieniu Mąż i żona na VIII Międzynarodowym Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie. Pracuje również jako pedagog. Prowadzi zajęcia z aktorstwa, plastyki ruchu, form i stylów ruchu scenicznego na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Grała w stałej obsadzie seriali Radio Romans (1994–1995) i Pensjonat pod Różą (2004–2006). Obecnie występuje w serialu Barwy szczęścia (od 2007) oraz Przepis na życie. Dwukrotnie zdobyła nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Gdyni: w 2009 za udział w filmie Jestem Twój i w 2016 roku za kreację w filmie Zjednoczone stany miłości. Wybrana filmografia: 1998: Cudze szczęście jako recepcjonistka / 2003: Na dobre i na złe jako matka Zuzanny / 2004: Vinci jako milionerka Barbara Sykalska / 2004–2006: Pensjonat pod Różą jako Bożena Górska / od 2007: Barwy szczęścia jako Anna Marczak / 2008: Londyńczycy jako matka Wojtka / 2008: Ile waży koń trojański? jako kierowniczka Domu Pracy Twórczej w Sopocie / 2010–2011: Hotel 52 jako Maria Górska / 2013: Dzień kobiet jako Maryla / 2017: Konwój jako Nowacka / 2017: Gotowi na wszystko. Exterminator jako Ziomecka, sąsiadka Marcysia / 2018: Narzeczony na niby jako Anna, matka Kariny i Basi.
źródło: wikipedia
18 kwietnia 2018
Bożydar Iwanow
Bożydar Iwanow (ur. 18 lipca 1972 w Zabrzu) – polski komentator sportowy pochodzenia bułgarskiego. Swoją działalność jako dziennikarz zaczął w 1991 w TVP3 Katowice w programie „Strych” poświęconym muzyce heavymetalowej oraz podjął współpracę z Metal Hammerem. W czasie studiów rozpoczął pracę dziennikarską w katowickim ośrodku regionalnym Telewizji Publicznej. W 1997 był już w redakcji sportowej TVP w Warszawie. W 1999 przeniósł się do nowo utworzonej stacji Wizja Sport. Na antenie Wizji Sport komentował eliminacje do mistrzostw świata,
które zakończyły się powrotem Polaków na mundial po 16 latach
nieobecności. Po upadku nadawcy, znalazł zatrudnienie w 2002 w Polsacie. Oprócz komentowania zajmuje się także prowadzeniem studia podczas meczów piłki nożnej. Na antenie Polsatu Sport komentuje oprócz Ligi Mistrzów także Eredivisie. W karierze komentatorskiej był już na trzech Mistrzostwach Świata w piłce nożnej w 1998 (TVP), 2002 i 2006 (Polsat). Komentował Mistrzostwa Europy 2008 oraz prowadził studio Euro 2008.
źródło: wikipedia
16 kwietnia 2018
Erik Hassle
Kaj Erik Persson Hassle (ur. 26 sierpnia 1988), lepiej znany jako Erik Hassle, to szwedzki piosenkarz i autor piosenek. Jego kariera rozpoczęła się w 2008 roku od jego pierwszego singla "Hurtful", który ostatecznie osiągnął 11 miejsce w Szwecji i 2 miejsce w Danii. Jego najbardziej udany singiel do tej pory to, "No Words", dotarł do 10 najlepszych światowych i amerykańskich Spotify Viral Chart i uzyskał certyfikat Gold zarówno w Szwecji, jak i Danii. Hassle, który podpisał kontrakt z Island Records w 2009 roku, wydał cztery albumy, ostatnio Innocence Lost w styczniu 2017 roku. Oprócz pracy solowej napisał wiele piosenek dla innych piosenkarzy, w tym Shakiry i Rihanny "Can not Remember to Forget". Zdobył duńską nagrodę Gaffa oraz dwie szwedzkie nagrody Grammis i P3 Guld. Zasalutowany "nowym, młodym Robbiem Williamsem" podczas swojego międzynarodowego debiutu, Hassle został opisany jako "głos przesiąknięty duszącą duszą duszy, rozwiniętym wyczuciem międzynarodowego sztyletu i nieokiełznaną liryczną szczerością".
źródło: wikipedia
Subskrybuj:
Posty (Atom)
















