4 marca 2019

Tomasz Oświeciński

Tomasz Oświeciński (ur. 6 stycznia 1973 w Białymstoku) – polski aktor niezawodowy i trener personalny, który zdobył rozpoznawalność dzięki roli Marcina „Stracha” Opałki w filmie Pitbull. Nowe porządki z 2016. Tomasz Oświeciński zaczął swoją karierę aktorską w 2010, kiedy to zagrał rolę epizodyczną w serialu Klan, dwa lata później w filmach Komisarz Blond i Oko sprawiedliwości i Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć. W tym samym roku premierę miał film Być jak Kazimierz Deyna, w którym wcielił się w postać „Karka". W 2014 zagrał rolę ochroniarza Rozgłośni w filmie pt. Służby specjalne, a potem w miniserialu o tym samym tytule. W 2015 wcielił się w postać Marcina „Stracha” Opałki w filmie Pitbull. Nowe porządki oraz zagrał w filmie 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach, a także dołączył do obsady serialu M jak miłość (TVP2), gdzie gra rolę Andrzeja Lisieckiego. W 2016 wystąpił w filmie Pitbull. Niebezpieczne kobiety. Wiosną 2016 był uczestnikiem programu TVN Agent – Gwiazdy. Zajął szóste miejsce. Jesienią tego samego roku brał udział w kulinarnym programie Top Chef. Gwiazdy od kuchni telewizji Polsat, plasując się na 5. miejscu. We wrześniu 2017 podpisał kontrakt z federacją MMA Konfrontacja Sztuk Walki (KSW).

źródło: wikipedia                                                            

3 marca 2019

Alice Cooper

Alice Cooper (właściwie Vincent Damon Furnier, ur. 4 lutego 1948) – amerykański wokalista i muzyk hardrockowy. Sławę zdobył w latach 70. Jeden z twórców shock-rocka i horror rocka. Największe hity Alice Coopera to: „School's Out”, „No More Mr. Nice Guy”, „I'm Eighteen” i „Poison”. W 2006 r. piosenkarz został sklasyfikowany na 32. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader. Z kolei w 2009 r. został sklasyfikowany na 7. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records.

źródło: wikipedia                                                           

1 marca 2019

Andrzej Woźniak


Andrzej Woźniak (ur. 23 października 1965 w Koninie) – polski piłkarz i trener piłkarski. Andrzej Woźniak rozpoczynał swoją piłkarską karierę w rodzinnym mieście grając w Górniku Konin. Następnie występował w Widzewie Łódź, Orle Łódź i GKS Bełchatów. W 1989 roku trafił do ŁKS. W jego barwach zadebiutował w rozgrywkach pierwszej ligi. Przed sezonem 1994/1995 powrócił do Widzewa, z którym w 1996 roku zdobył Mistrzostwo Polski. Następnie wyjechał do Portugalii i podpisał kontrakt z FC Porto. W drużynie „Smoków” nie miał miejsca w podstawowym składzie dlatego, po sezonie 1996/1997 przeniósł się do Bragi. W 1998 roku powrócił do Polski i związał się umową z Lechem Poznań. W „Kolejorzu” wystąpił w trzynastu ligowych spotkaniach, po czym przeszedł do Widzewa, gdzie zakończył swoją karierę. Andrzej Woźniak zadebiutował w reprezentacji Polski 9 lutego 1994 roku w spotkaniu z Hiszpanią. Sławę przyniósł mu mecz rozegrany 16 sierpnia 1995 roku z Francją. Polacy zremisowali wówczas z „Trójkolorowymi” 1:1, a Woźniak obronił między innymi rzut karny wykonywany przez Bixente Lizarazu, przez co został okrzyknięty „Księciem Paryża”. Ostatni występ w kadrze zaliczył w 1997 roku. Łącznie w barwach narodowych wystąpił w dwudziestu spotkaniach. Od lipca 2001 roku Woźniak był trenerem bramkarzy i asystentem Marka Koniarka w Widzewie Łódź. Następnie pracował w Koronie Kielce jako asystent Dariusza Wdowczyka oraz trener bramkarzy. W sezonie 2005/2006 pełnił funkcje II trenera oraz szkoleniowca bramkarzy w Pogoni Szczecin. 30 maja 2006 został trenerem bramkarzy w Lechu Poznań. 1 lipca 2011 został doradcą Widzewa Łódź ds. treningu bramkarskiego, a 19 stycznia 2015 trenerem bramkarzy pierwszoligowego Dolcanu Ząbki. 1.07.2015 roku został szkoleniowcem bramkarzy Lechii Gdańsk. Andrzej Woźniak, decyzją prezesa PZPN Zbigniewa Bońka, jako trener bramkarzy, znalazł się w sztabie szkoleniowym Jerzego Brzęczka po objęciu przez niego funkcji selekcjonera reprezentacji Polski.

źródło: wikipedia                                                           

24 lutego 2019

Steven Spielberg

Steven Allan Spielberg (ur. 18 grudnia 1946 w Cincinnati, Ohio) – amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Odznaczony Medalem Wolności. Pierwszy pełnometrażowy film – Firelight – nakręcił w wieku 18 lat. W wieku 21 lat nakręcił film Amblin'. Dzięki temu filmowi podpisał siedmioletni kontrakt ze studiem Universal, przerywając jednocześnie naukę w college’u. Początkowo kręcił filmy telewizyjne i seriale. W 1971 nakręcił Pojedynek na szosie. W 1974 roku do kin wszedł Sugarland Express, będący jego debiutem na dużym ekranie. Następnie powstały Szczęki. Film kosztował 10 milionów dolarów, a osiągnął wpływy przekraczające 470 mln dolarów. W 1977 roku na ekrany wszedł pierwszy film science fiction Spielberga - Bliskie spotkania trzeciego stopnia, który zdobył osiem nominacji i dwa Oscary. Sukces osiągnęły także dwa następne filmy: E.T. oraz Poszukiwacze zaginionej Arki z Harrisonem Fordem. Ten drugi film doczekał się trzech kontynuacji (wszystkie w reżyserii Spielberga). Pierwszy film o poważnej tematyce - Kolor purpury - Spielberg nakręcił w 1985 roku. Później zaczął coraz częściej podejmować ambitne tematy, co jakiś czas wracając do kina rozrywkowego (Park Jurajski, sequele Indiany Jonesa). Został dwukrotnie nagrodzony Oscarem za reżyserię Listy Schindlera (1993) i Szeregowca Ryana (1998). W 1987 roku otrzymał nagrodę im. Irvinga G. Thalberga. Międzynarodowa Kapituła nadała mu godność Kawalera Orderu Uśmiechu. Odznaczenie odebrał w krakowskim studiu TVP. 7 maja 2008 Senat Uniwersytetu Jagiellońskiego przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Spielberg od wielu lat współpracuje na planie filmowym z grupą tych samych współpracowników. John Williams dwadzieścia trzy razy tworzył oprawę muzyczną do pełnometrażowych filmów Spielberga, kilkakrotnie też współpracował z nim przy innych projektach, a Tom Hanks często występuje w jego fabułach i produkcjach. Także młodzi aktorzy rozpoczynali swoją karierę od filmów Spielberga, np. Drew Barrymore (E.T) czy Christian Bale (Imperium Słońca). Wybrana filmografia: Columbo (odcinek Morderstwo z książki, 1971) / Szczęki (1975) / Bliskie spotkania trzeciego stopnia (1977) / Poszukiwacze zaginionej Arki (1981) / E.T. (1982) / Indiana Jones i Świątynia Zagłady (1984) / Gremliny rozrabiają (1984) / Kolor purpury (1985) / Goonies (1985) / Indiana Jones i ostatnia krucjata (1989) / Hook (1991) / Park Jurajski (1993) / Lista Schindlera (1993) / Zaginiony świat: Jurassic Park (1997) / Szeregowiec Ryan (1998) / Raport mniejszości (2002) / Terminal (2004) / Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki (2008) / Jurassic World (2015) /  BFG: Bardzo Fajny Gigant (2016) / Czwarta władza (2017) / Jurassic World: Upadłe królestwo (2018).

źródło: wikipedia                                                              

23 lutego 2019

Pokahontaz

Pokahontaz – polska grupa muzyczna wykonująca hip-hop. Powstała w 2003 roku w Katowicach na kanwie rozwiązanego tego samego roku tria Paktofonika. W jej skład wchodzą raperzy Rahim i Fokus oraz DJ Bambus. Twórczość zespołu charakteryzuje odejście od typowego dla polskiej sceny hip-hopu, opartego na konfrontacji i nacisku na przekaz artystyczny. Muzyka Pokahontaz zawiera wpływy szeroko pojętej muzyki elektronicznej z tekstami skoncentrowanymi na warsztacie wykonawczym.

Rahim, właściwie Sebastian Salbert (ur. 17 listopada 1978 w Katowicach), znany również jako Straho – polski raper, producent muzyczny i inżynier dźwięku, przedsiębiorca. Właściciel agencji artystyczno-wydawniczej MaxFloRec. Były członek zespołów 3xKlan, MZD, Erka i Paktofonika. Od 2003 roku współtworzy projekt Pokahontaz. Wraz z Tomaszem "Siv" Łyko współtworzył krótkotrwały duet PFK Kombatanty. Prowadzi także solową działalność artystyczną.

Fokus, właściwie Wojciech Alszer (ur. 13 marca 1980 w Katowicach) – polski raper i producent muzyczny. Wojciech Alszer znany jest przede wszystkim z występów w zespole hip-hopowym Paktofonika, którego był członkiem w latach 1998–2003. Wcześniej był członkiem grupy Kwadrat Skład. Od 2001 roku współtworzy formację Pijani Powietrzem. W międzyczasie tworzył w ramach projektu Brak2Sensu. Natomiast od 2003 roku występuje w zespole Pokahontaz. Prowadzi także solową działalność artystyczną. Jego hypemanem był Adam „Aes” Szymura, koncertowy skład uzupełnia także DJ Bambus.

źródło: wikipedia                                                              

22 lutego 2019

Zygmunt Malanowicz


Zygmunt Malanowicz (ur.* 4 lutego 1938 w Korkożyszkach, zm.† 4 kwietnia 2021 w Katowicach) – polski aktor, reżyser i scenarzysta. Chociaż Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi Malanowicz ukończył w 1963 r., to zadebiutował zarówno w kinie, jak i w teatrze rok wcześniej. Na ekrany kinowe wkroczył rolą w filmie Nóż w wodzie (1962) w reżyserii Romana Polańskiego. Rola przyniosła mu co prawda rozgłos i popularność, ale – ze względu na nieprzychylność ówczesnych władz i nagonkę na twórców filmu – Malanowicz nie zagrał ani jednej pierwszoplanowej roli w kinie przez kolejnych siedem lat. Zajął się wówczas występowaniem w teatrze. Był jednak aktorem znanym i rozpoznawalnym dla szerokiej publiczności. Kolejną rolę filmową stworzył w Polowaniu na muchy (1969) Andrzeja Wajdy. U Wajdy zagrał też w Krajobrazie po bitwie (1970). Wystąpił również w Znakach na drodze (1970) Andrzeja Jerzego Piotrowskiego oraz w Trądzie (1971) Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Poza tym, w latach 70. i 80. grywał głównie w filmach Bohdana Poręby, m.in. w Hubalu (1973), Jarosławie Dąbrowskim (1975), Gdzie woda czysta i trawa zielona (1977), Polonia Restituta (1981), Penelopy (1989). W tym okresie zagrał Tomasza Ciećwierza w serialu Dom z 1982 roku, w którym stworzył sugestywną postać oficera LWP zniszczonego przez system komunistyczny. Powrotem do polskiego filmu były Tulipany (2004) Jacka Borcucha. Pojawiły się również sukcesy teatralne – w warszawskim Teatrze Dramatycznym (2000–2003), a następnie w Teatrze Rozmaitości (2003–2008). W 2008 roku Malanowicz dołączył do zespołu jednej z najbardziej oryginalnych stołecznych scen – Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego. Wybrana filmografia: 1961: Nóż w wodzie, jako chłopak / 1967–1968: Stawka większa niż życie jako Johann Streit / 1970: Krajobraz po bitwie, jako ksiądz Redaktor / 1971: Trąd, jako Stanisław Czermień / 1975: Jarosław Dąbrowski, jako Jarosław Dąbrowski / 1980–2000: Dom, jako Tomasz Ciećwierz / 1980: Zamach stanu, jako Kazimierz Bagiński / 1997: Pułapka, jako pianista / 2008: Londyńczycy, jako Władek / 2015: Córki dancingu, jako kierownik sali.

źródło: wikipedia                                                             

21 lutego 2019

Stephanie Beacham

Stephanie Beacham (ur. 28 lutego 1947 w Barnet) – angielska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna. Początkowo myślała o zostaniu instruktorką tańca i ruchu dla dzieci głuchoniemych. Rozpoczęła jednak karierę jako modelka i pojawiła się w sitcomie BBC Handel odzieżą (1961). Wzbudziła zainteresowanie historyczną rolą Marii, królowej Szkocji w dramacie telewizyjnym BBC Zdrajca królowej (1967). Zadebiutowała na dużym ekranie w dramacie Gry (The Games, 1970) u boku Ryana O’Neala i Charles’a Aznavoura. Po gościnnym udziale w serialach, w tym Święty (1967) i Jason King (1972), wystąpiła w roli Georginy Layton w operze mydlanej Wyraźnie osobisty (1973). W mrocznej opowieści o manipulacji, chorej namiętności i zbrodni Koszmary (The Nightcomers, 1972) z Marlonem Brando zagrała kochankę demonicznego ogrodnika, która jest przez niego upokarzana. Występowała także na scenie Nottingham Playhouse, m.in. jako Nora w sztuce Henrika Ibsena Dom lalek (A Doll's House). Sławę międzynarodową zawdzięcza roli przebiegłej matriarchalnej Sable Colby w operze mydlanej ABC Dynastia (1985, 1988-89) i spin–off Dynastia Colbych (1985-87). Dla kontrastu wystąpiła jako tytułowa bohaterka sitcomu NBC Siostra Kate (Sister Kate, 1989-90), a za tę postać w 1990 roku była nominowana do nagrody Złotego Globu. Pojawiła się w roli matki Dylana McKay'a (Luke Perry), jednego z głównych bohaterów opery mydlanej ABC Beverly Hills, 90210 (1991, 1993-95, 1998). W serialu fantasy NBC SeaQuest (1993-94) zagrała postać Dr Kristin Westphalen, oceanograf i lekarki.

źródło: wikipedia                                                             

20 lutego 2019

Radosław Gilewicz

Radosław Gilewicz (ur. 8 maja 1971 w Chełmie Śląskim) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski oraz komentator sportowy (w Orange Sport, nSport, Eurosport, TVP). 21 czerwca 2009 odbył się na Stadionie Miejskim w Tychach mecz pożegnalny Gilewicza. Naprzeciw siebie stanęły reprezentacje Gwiazd Ligi Polskiej i Europy. W spotkaniu tym Gilewicz po raz ostatni pokazał się na murawie w roli czynnego zawodnika.

źródło: wikipedia                                                            

19 lutego 2019

Kate Ryan


Kate Ryan, właściwie Katrien Verbeeck (ur. 22 lipca 1980 w Tessenderlo w Belgii) – belgijska piosenkarka muzyki pop i eurodance. Laureatka nagrody World Music Awards w kategorii Najlepiej Sprzedający się Artysta z Beneluxu, za sprzedaż ponad 3,5 miliona płyt na świecie. Reprezentantka Konkursu Piosenki Eurowizji w 2006r. z utworem „Je t’adore”, który w kilka tygodni po premierze pokrył się złotem. Profesjonalnie muzyką zajęła się od 2000 roku, kiedy to rozpoczęła współpracę z producentami: Philem Wildem i Andym Jenseensem, której efektem jest debiutancki album Ryan – Different. Płytę wydaną w 2003 roku promowały covery z repertuaru francuskiej piosenkarki Mylène Farmer – „Désenchantée” i „Libertine”. 29 marca 2004 roku premierę miał drugi album wokalistki, zatytułowany Stronger. Wydawnictwo promowały single „Only If I”, „La Promesse” (francuskojęzyczny cover utworu „The Promise You Made” z repertuaru Cock Robin) oraz „Goodbye”. 11 sierpnia premierę miał najnowszy singel wokalistki – „Alive”, promujący trzeci album o tym samym tytule, wydany 15 września w Belgii. Na płycie znalazły się również single „All for You” oraz „That Kiss I Miss” (dedykowany zmarłej matce artystki). W 2007 roku Ryan wydała dwa nowe single: „Voyage Voyage”, będący coverem przeboju Desireless, oraz „Ella, elle l'a” (z repertuaru France Gall). Rok później premierę miał czwarty album studyjny wokalistki – Free, oraz pierwsza płyta kompilacyjna – Essential.Ella elle l`a była hitem w całej Europie. 8 sierpnia artystka wzięła udział w Sopot Hit Festiwal, podczas którego odebrała złotą płytę za album Free. Po ponadrocznej przerwie, w kwietniu 2011 roku ukazał się nowy singel Ryan – „Lovelife”, w której użyty został podkład muzyczny z utworu „Narcotic” grupy Liquido, a później – „Broken” , w którym wystąpił gościnnie raper Narco. Rok później wokalistka wydała singel "Robots", który zawierał sample z utworu "Living On Video" grupy Trans-X, oraz singel „Little Braveheart” , który artystka nagrała w duecie ze szwedzką piosenkarką Charlotte Perrelli. 25 czerwca tego samego roku wydany został piąty album studyjny artystki – Electroshock, który w dniu premiery znalazł się na 4. miejscu rankingu sprzedaży belgijskiego iTunes. Wokalistka poinformowała także, że Electroshock jest jej ostatnim albumem, a od tej pory planuje wydawania jedynie singli. Zgodnie z obietnicą Kate Ryan 18 stycznia wydała nowy singiel Gold, piosenka jest wynikiem współpracy z holenderskim Dj-em Samem Feldtem. "Gold" utrzymany jest w znanym stylu holenderskiego DJ-a i producenta. Singiel już w pierwszej dobie został odsłuchany ponad ćwierć miliona razy w serwisie Spotify.

źródło: wikipedia                                                           

18 lutego 2019

Kevin Aiston

Kevin Aiston (ur. 25 maja 1969 w dzielnicy Chelsea w Londynie, Wielka Brytania) – prezenter telewizyjny i radiowy, osobowość telewizyjna, wystąpił między innymi w talk-show Europa da się lubić, nadawanym przez TVP2. W 2002 roku wygrał casting do programu Europa da się lubić, w którym występował do końca jego emisji i któremu zawdzięcza swoją popularność. Przez trzy lata pracował w Radiu Dla Ciebie i w Programie III Polskiego Radia, gdzie prowadził codzienny program Kevin sam w Polsce. W TVP2 prowadził Euroquiz wraz z Maciejem Dowborem. Jest stałym gościem programu Pytanie na śniadanie nadawanego przez TVP2. Zagrał Andy’ego w serialu Święta wojna, strażaka Sama w serialu Na dobre i na złe i Richarda Peacocka w serialu Codzienna 2 m. 3. Od kilku lat występuje też jako artysta kabaretowy. Zajmuje się też działalnością charytatywną, zwłaszcza skierowaną do dzieci z domów dziecka, gdyż sam również wychowywał się bez rodziców. M. in. nagrał wspólnie z Lerkiem, Nowatorem i Martą Wiśniewską kolędę dla Caritasu. W 2005 roku ukazał się jego kalendarz pomyślany jako pomoc do nauki języka angielskiego. W 2007 roku wydano jego podręcznik Angielski z Kevinem. W 2004 roku, wraz ze Steffenem Möllerem, otrzymał (po zdobyciu 118 tys. głosów) Telekamerę „Tele Tygodnia” w kategorii Osobowość w rozrywce. W latach 2009–2010 występował w Ziarnie w TVP1. Od 2009 roku prowadzi przeciwpożarowe rozmowy prewencyjne z dziećmi w przedszkolach w całej Polsce. Od września 2011 roku prowadzi na antenie telewizji TVR swój autorski program Strażak z OSP.

źródło: wikipedia