10 sierpnia 2021

Dominika Łakomska


 

Dominika Łakomska (ur. 7 września 1977 w Poznaniu) – polska aktorka filmowa i teatralna, wokalistka. Debiutowała na III roku na deskach teatru telewizji w spektaklu Waldemara Krzystka Transfer jako Sandra. Na IV roku debiutowała w Teatrze Rampa w Warszawie jako Seneka w spektaklu Siódme – mniej kradnij. W 2003 ukończyła wrocławską PWST. Wybrana filmografia: 2002−2003  Gorący temat / 2005−2008 Egzamin z życia / 2010 Klub szalonych dziewic / 2012−2013 Prawo Agaty / 2012–2015 M jak miłość / 2013 Na dobre i na złe / 2017 Druga szansa / 2018 Blondynka.

         źródło: wikipedia             

7 sierpnia 2021

Piotr Rogucki


 Piotr Rogucki (ur. 5 maja 1978 w Łodzi) – polski wokalista, autor tekstów i piosenek, a także aktor. Członek zespołu rockowego Coma. Prowadzi również solową działalność artystyczną. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Karierę sceniczną rozpoczął, śpiewając piosenki swojego autorstwa na przeglądach i festiwalach. Wygrał „Oranżerię” (2000), „Wrzosowisko” (2000), „Piostury” (2002) oraz „Spotkania Zamkowe w Olsztynie” (2003). W 2003, podczas studiów na PWST, zadebiutował na scenie w roli Micky'ego w przedstawieniu Grzegorza Jarzyny Zaryzykuj wszystko w TR Warszawa (dawniej Teatr Rozmaitości), gdzie grał potem w spektaklach Jarzyny: 2007: Macbeth (2005) z Cezarym Kosińskim w roli tytułowej jako oficer i Giovanni (2006) w roli Ziomala, a także wziął udział w nadawanym „na żywo” ze sceny i widowni programie specjalnym „Listy osobistej” radiowej Trójki (2012) i nagraniach wideo do sztuki Doroty Masłowskiej Inni ludzie (2020). W 2001 zdobył II nagrodę na 37. Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. W 2004 wraz z zespołem Coma otrzymał Grand Prix, nagrodę im. Agnieszki Osieckiej i wyróżnienie na 25. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu za interpretację piosenki „Underground” Toma Waitsa i „100 tysięcy jednakowych miast” własnego autorstwa. Jest też laureatem nagrody im. Grzegorza Ciechowskiego dla wszechstronnego młodego twórcy 2004. Wraz z zespołem Coma otrzymał w 2007 nagrodę „Złotego Bączka” na XIII Przystanku Woodstock. Uczestniczył w nagraniach wszystkich albumów zespołu. W 2013 pojawił się gościnnie na albumie Nie myśl o mnie źle rapera Mam Na Imię Aleksander w utworze „Zaufanie”. Rok później wystąpił gościnnie na polskiej edycji płyty Hydra zespołu Within Temptation w utworze „Whole World is Watching”, a także na drugim albumie polskiej piosenkarki Marceliny – Wschody / Zachody w utworze „Karmelove”. W latach 2014–2015 był jurorem programu talent show telewizji Polsat – Must Be the Music. Tylko muzyka, w którym zastąpił piosenkarza Wojciecha Łozowskiego. Zasiadał w jury przez 4 edycje (7–10), po czym zrezygnował ze sprawowanej funkcji. W 2016, w 11. edycji zastępował go Tymon Tymański. Na gali Antyradia „Płyta Rocku 2014” otrzymał nagrodę w kategorii „Polski Wokalista Rocku”. W 2019 Rogucki wraz z zespołem Coma zawiesił działalność w polskiej muzyce i wraz z producentem i muzykiem Jakubem Karasiem założył duet pod nazwą Karaś/Rogucki. W lutym 2020 ukazała się na polskim rynku płyta duetu pt.: Ostatni Bastion Romantyzmu. Trasa koncertowa promująca album obejmowała kilka polskich miast.

         źródło: wikipedia             

5 sierpnia 2021

Ewa Kuzyk - Florczak


 

Ewa Kuzyk-Florczak (ur. 1 maja 1949 w Katowicach) – polska aktorka. W 1975 roku ukończyła studia na PWST w Warszawie. Grała w Teatrze na Woli oraz w latach 1986–1992 w Teatrze Komedia (Teatr Komedia: 1986–1990, Teatr Północny: 1990–1992) w Warszawie. Popularność zdobyła rolą Ewy Olszańskiej w serialu "07 zgłoś się".Jej mężem był aktor Sławomir Orzechowski, rozwiedli się. Mają dwoje dzieci. W 1981 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi. Wybrana filmografia: 1978, 1981, 1984: 07 zgłoś się jako sierżant Ewa Olszańska / 1986: Zmiennicy jako kobieta chcąca zatankować na stacji benzynowej / 1986: Zmiennicy jako kobieta chcąca zatankować na stacji benzynowej / 1999–2000, 2002: Lokatorzy jako Renata Drewnowska, matka Krysi / 2002: Jak to się robi z dziewczynami jako mama Bogiego / 2005: Skazany na bluesa – obsada aktorska / 2005: Pensjonat pod Różą jako Lucyna Niemiło, matka Grzegorza / 2006: Magda M. jako Janeczka Lewkowicz, przyjaciółka Krystyny Zander / 2008: Teraz albo nigdy! jako kobieta sprzatająca w klubie Andrzeja / 2009: Siostry jako klientka Marioli / 2011: Plebania jako Elwira / 2011: Listy do M. jako kuzynka Wladiego / 2012: Prawo Agaty jako gospodyni Moniki Górskiej / 2014: To nie koniec świata jako kwiaciarka / 2015: Na dobre i na złe jako Liliana Korzeb / 2015–2018, 2020–2021: Barwy szczęścia jako Marianna Tomala, matka Andrzeja / 2016: Smoleńsk jako kasjerka w sklepie.

         źródło: wikipedia             

1 sierpnia 2021

Marcin Maciejczak


Marcin Maciejczak (ur. 16 stycznia 2006 w Bartochowie) – polski piosenkarz popowy. Zwycięzca trzeciej edycji programu rozrywkowego TVP2 The Voice Kids (2020). Jest synem Eweliny i Dominika Maciejczaków. Ma starszą siostrę Aleksandrę. Mając sześć lat, został zapisany na lekcje muzyki. Uczęszczał na lekcje śpiewu do Jarosława Miłka w Warckim Centrum Kultury. W 2020 ukończył szkołę podstawową w Jakubicach. W grudniu 2015 założył kanał w serwisie YouTube, gdzie publikował covery. Utwory, które opublikował – nagrywał w zaciszu własnego domu, w czym pomagała mu siostra. Klipy nagrywał telefonem, sam tworzył do nich scenografie i samodzielnie je montował. W 2016 wystąpił na Open Hair Festiwal 2016. W 2018 wziął udział w castingu do 11. edycji programu Mam talent!, podczas przesłuchania wykonał przed jurorami utwór Zbigniewa Wodeckiego „Zacznij od Bacha". W połowie 2019 pomyślnie przeszedł przesłuchania do trzeciej edycji programu TVP2 The Voice Kids i przeszedł do kolejnego etapu, dołączając do drużyny Dawida Kwiatkowskiego. Ostatecznie dotarł do finału rozgrywanego 22 lutego 2020, w którym zwyciężył. W ramach nagrody podpisał kontrakt płytowy z Universal Music Polska, a po finale premierę miał teledysk do singla „Jak gdyby nic”, który zaprezentował premierowo w finale The Voice Kids. 20 czerwca 2020 odebrał złotą płytę za wysoką sprzedaż singla. 26 czerwca wydał teledysk do singla „Deszcz i bez”. 3 lipca wziął udział w charytatywnym projekcie „Nadzieja All Stars”, będącym wsparciem ośrodków pomocy dla seniorów podczas pandemii COVID-19 i wraz z grupą innych artystów wystąpił w teledysku do piosenki „Ponad tęczą", będącej coverem utworu „Over the Rainbow”. 20 lipca opublikował piosenkę „Jeśli powiem”, którą nagrał na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Tarapaty 2. 16 września 2020 zaprezentował singiel „Marzenie”. 27 września 2020 w programie Dzień dobry TVN odebrał platynową płytę za sprzedaż singla „Jak gdyby nic”. 22 października zaprezentował teledysk do singla „Kaj”. 11 czerwca 2021 ukazała się jego debiutancki album pod tytułem Tamte dni.

         źródło: wikipedia             

29 lipca 2021

Gitanas Nausėda


Gitanas Nausėda (ur. 19 maja 1964 w Kłajpedzie) – litewski ekonomista, bankowiec, nauczyciel akademicki i polityk, członek zarządu Banku Litwy w latach 1998–2000. Od 2019 prezydent Litwy. W latach 1982–1987 studiował na wydziale ekonomiki przemysłu Uniwersytetu Wileńskiego, a od 1987 do 1989 kształcił się na wydziale ekonomicznym tej uczelni. Doktoryzował się w 1993 z nauk społecznych na macierzystym uniwersytecie, pracę przygotowując podczas stażu naukowego na Uniwersytecie w Mannheim (1990–1992). Staże naukowe odbywał później w Bundestagu w Bonn (1994) i w Banku Światowym w Waszyngtonie (1998). W latach 1992–1993 pracował w instytucie badawczym zajmującym się zagadnieniami z zakresu ekonomii i prywatyzacji. Od 1993 do 1994 kierował wydziałem rynków finansowych w państwowej służbie do spraw cen i konkurencji. W połowie lat 90. publikował w dziale ekonomicznym dziennika „Lietuvos rytas”. Od 1994 związany z Bankiem Litwy, był zastępcą kierownika wydziału w departamencie nadzoru nad bankami komercyjnymi (1994–1996), dyrektorem departamentu polityki pieniężnej (1996–2000) i członkiem zarządu Banku Litwy (1998–2000). W 2000 podjął pracę w Vilniaus bankas jako doradca prezesa zarządu. W 2008, po przejęciu tego banku przez Skandinaviska Enskilda Banken i przekształceniu w SEB bankas, pozostał na dotychczasowym stanowisku. W latach 2004–2009 był równocześnie doradcą prezydenta Valdasa Adamkusa. Zajął się także działalnością akademicką, w latach 1987–2004 pracował w katedrze finansów Uniwersytetu Wileńskiego. W 2010 zaczął wykładać w działającej na tej uczelni szkole biznesowej na stanowisku profesorskim. Autor m.in. monografii Pajamų politika ir ekonomikos stabilizavimas z 1994. W 2019 wystartował jako niezależny kandydat w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze głosowania z 12 maja otrzymał 30,9% głosów ważnych, zajmując drugie miejsce i przechodząc do drugiej tury z Ingridą Šimonytė (bezpartyjną kandydatką wspieraną przez Związek Ojczyzny, która dostała 31,2% głosów). W głosowaniu z 26 maja dostał 65,9% głosów ważnych, pokonując tym samym swoją konkurentkę i wygrywając wybory. Urzędowanie rozpoczął 12 lipca 2019. W tym samym miesiącu złożył pierwszą wizytę zagraniczną w Polsce.

         źródło: wikipedia             

22 lipca 2021

Florin Cezar Ouatu


 

Florin Cezar Ouatu, znany także jako Cezar (ur. 18 lutego 1980 roku w Ploeszti) – rumuński piosenkarz, pianista, reprezentant Rumunii podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku. Urodził się w rodzinie flecisty, nauczyciela na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu. Zaczynał grę na fortepianie w wieku 6 lat. Ukończył szkołę "Carmen Silva" w Ploeszti oraz Konserwatorium w Mediolanie, gdzie poznawał przede wszystkim muzykę barokową. Podczas studiów we Włoszech zdał przedmiot ze śpiewu klasycznego w stylu bel canto na najwyższe oceny. W 2001 roku dostał się do Akademii Muzycznej im. Giuseppe Verdiego w Mediolanie, którą ukończył w 2004 roku. W 2003 roku wygrał nagrodę dla Najlepszego kontrtenora podczas Międzynarodowego Konkursu Śpiewackiego im. Francisco Viñasa. W 2007 roku Cezar zadebiutował w operze La Fenice w Wenecji. Od tamtego czasu występował w sztukach związanych z operą barokową. W grudniu 2012 roku Ouatu wydał swój pierwszy pop operowy singiel „Cinema Paradiso”. W lutym 2013 roku został zakwalifikowany do stawki półfinałowej krajowych eliminacji eurowizyjnych Selecția Națională 2013 z utworem „It’s My Life” jako jeden z 32 uczestników wybranych spośród wszystkich propozycji nadesłanych do siedziby lokalnego nadawcy publicznego. Piosenkarz wystąpił w pierwszym półfinale selekcji i zakwalifikował się do finału, w którym zdobył ostatecznie największe poparcie jurorów i telewidzów, dzięki czemu został reprezentantem Rumunii podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji. 16 maja zaprezentował się jako ostatni, 17. w kolejności w drugim półfinale konkursu i z piątego miejsca awansował do finału (w tym z pierwszego w rankingu telewidzów), w którym zajął ostatecznie 13. miejsce z 65 punktami na koncie. Tydzień po udziale w Konkursie Piosenki Eurowizji, tj. 25 maja, Ouatu wystąpił u boku Andrei Bocelliego i Angeli Gheorghiu podczas koncertu w Romexpo w Rumunii, po którym nawiązał współpracę z greckim muzykiem, Vangelisem. 

         źródło: wikipedia             

17 lipca 2021

Andrzej Zieliński

Andrzej Zieliński (ur. 14 października 1962 w Tarnowie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i dubbingowy. Ukończył III Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie. W 1986 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Był aktorem Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1987–1989) i Teatru Ateneum w Warszawie (1989–2001). Od 1 września 2001, jest aktorem warszawskiego Teatru Współczesnego. Wybrana filmografia: 1993: Lazarus / 1996: Ekstradycja 2 jako Sachar / 1999: Operacja Samum jako Thomas, agent CIA w Iraku / 1999-2011 Na dobre i na złe jako doktor Adam Pawica / 2002: Quo vadis jako Epafrodyt, sługa Nerona / 2002: Pianista (The Pianist) jako Żydowski policjant / 2006: Wszyscy jesteśmy Chrystusami jako kolega Adasia / 2007: Odwróceni jako Andrzej Basiak „Mnich” / 2007: Świadek koronny jako Andrzej Basiak „Mnich” / 2011: Och, Karol 2 jako szef Karola / 2013: Lekarze jako Michał Zduniak, mąż Janiny / 2014: Prawo Agaty jako Górecki / 2014, 2017, 2019: Wataha jako komendant mjr Konrad Markowski / 2017: Volta jako Bruno Volta / 2019: Odwróceni. Ojcowie i córki jako Andrzej Basiak "Mnich" / od 2021: Tajemnica zawodowa jako Wiktor Bielski, ojciec Julii.

         źródło: wikipedia             

15 lipca 2021

Egils Levits


Egils Levits (ur. 30 czerwca 1955 w Rydze) – łotewski prawnik, polityk i dyplomata, w latach 1993–1994 wicepremier i minister sprawiedliwości, sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (1995–2004) oraz Trybunału Sprawiedliwości (2004–2019). Od 2019 prezydent Łotwy. W okresie przemian politycznych wziął udział w opracowaniu łotewskiej deklaracji niepodległości z 4 maja 1990. W latach 1991–1992 był doradcą łotewskiego parlamentu w zakresie prawa międzynarodowego i konstytucyjnego. Dwukrotnie sprawował urząd ambasadora – w latach 1992–1993 w Niemczech i w Szwajcarii, w latach 1994–1995 w Austrii, w Szwajcarii i na Węgrzech. Między tymi okresami pełnił funkcję wicepremiera i ministra sprawiedliwości, był w tym czasie związany z ugrupowaniem Łotewska Droga. Od 1995 do 2004 był sędzią Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Od 1997 członek Trybunału Koncyliacji i Arbitrażu w ramach OBWE, a od 2001 członek Stałego Trybunału Arbitrażowego. W 2004 został pierwszym łotewskim sędzią w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 29 maja 2019 został wybrany przez Sejm na urząd prezydenta Republiki Łotewskiej, uzyskując poparcie głównie posłów z ugrupowań współtworzących rząd Artursa Krišjānisa Kariņša. 8 lipca 2019 złożył w Sejmie przysięgę prezydencką, obejmując swój urząd. 

             źródło: wikipedia             

12 lipca 2021

Sobel



 
Sobel to młody artysta, który od niedawna nie schodzi z list przebojów. Jego utwory cieszą się również dużą ilością odtworzeń na serwisach i aplikacjach muzycznych. Mimo, że trafia raczej do młodszego grona odbiorców, już teraz może pochwalić się licznym gronem fanów. Młody raper, w branży muzycznej posługuje się nazwiskiem, a z racji tego wiele osób zastanawia się, jak naprawdę ma na imię. Otóż okazuje się, że ulubieniec młodzieży nazywa się Szymon. Wiadomo również, że pochodzi ze Świdnicy. Jego znakiem rozpoznawczym, zaraz po charakterystycznym brzmieniu, są tatuaże, które licznie zdobią jego ciało. Chłopak może pochwalić się bardzo szerokim spektrum brzmieniowym, co niewątpliwie wyróżnia go wśród wielu raperów młodej generacji. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że jest jedną z najbardziej unikatowych person z najmłodszej grupy wiekowej muzyków tego typu. Jedną z najchętniej odtwarzanych piosenek, które stworzył młody artysta jest utwór Impreza. Kawałek przez długi czas utrzymywał się na czołowym miejscu różnorakich notowań. Oprócz tego, może pochwalić się milionami odtworzeń na przykład na platformie Youtube. Na swoim koncie ma również współpracę z innymi znanymi wokalistami. Między innymi był to Michał Szczygieł, któremu udało się zasłynąć po sukcesie w programie ,,The Voice of Poland’’. Dużą popularnością cieszą się również piosenki Fiołkowe pole, Bandyta oraz Każdego dnia. Dla wszystkich fanów muzyki Sobela mamy dobrą wiadomość. Mianowicie, pojawiła się jego Ep-ka zatytułowana ,,Kontrast’’. Jak można się domyślać, nie stało się to bez powodu. Utwory, które się na niej znajdują pokazują, jak bardzo zróżnicowaną muzykę jest w stanie tworzyć młody raper. W 2021 roku na rynku muzycznym ukazała się jego płyta Pułapka Na Motyle, która okazała się być prawdziwym hitem.

1 lipca 2021

Zofia Merle

  

Zofia Maria Merle-Mayzel (ur.* 30 marca 1938 w Warszawie, zm. 13 grudnia 2023) – polska aktorka teatralna i filmowa. Debiutowała w warszawskim teatrze Studenckim Teatrze Satyryków. Do teatru zawodowego przyciągnął ją Konrad Swinarski, obsadzając w „Operze za trzy grosze” w Teatrze Współczesnym. Wiele lat była związana z warszawską „Komedią”, w roku 1984 Stanisław Tym zaangażował ją do Teatru Dramatycznego w Elblągu. Pracowała z Tymem w wystawianych w Warszawie: „Pralni” (Zmianowa), „Mississippi” (Bufetowa). Od wielu lat współpracuje z Teatrem „Scena Prezentacje” Romualda Szejda. Merle zasłynęła jako aktorka w komediach Stanisława Barei – „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz?” (1978), „Miś” (1980), „Alternatywy 4” (1984), „Zmiennicy” (1986). Zagrała też wiele ról filmowych u takich reżyserów jak: Andrzej Barański, Jerzy Antczak, Kazimierz Kutz, Sylwester Chęciński, Łukasz Wylężałek, Andrzej Kondratiuk, Janusz Kondratiuk. Stworzyła wiele znakomitych kreacji filmowych, popularność zyskała przede wszystkim dzięki rozmaitym rolom drugoplanowym. Do ważnych ról w dorobku Merle należą też występy w „Chłopach” (1973) Jana Rybkowskiego, „Nocach i dniach” (1975), w „Niezwykłej podróży Baltazara Kobera” (1988) Wojciecha Jerzego Hasa, „Wszystko, co najważniejsze...” (1992) Roberta Glińskiego, w „Rozmowach kontrolowanych” (1991) Sylwestra Chęcińskiego czy w „Kawalerskim życiu na obczyźnie” (1992) Andrzeja Barańskiego. Jest ceniona także przez Marka Koterskiego, u którego pojawiła się w „Dniu świra” (2002) oraz we „Wszyscy jesteśmy Chrystusami” (2006). 

             źródło: wikipedia