Zygmunt Chajzer

Zygmunt Kazimierz Chajzer (ur. 1 maja 1954 w Warszawie) – polski dziennikarz oraz prezenter radiowy i telewizyjny. Na początku lat 80. rozpoczął pracę dziennikarską w redakcji sportowej „Sztandaru Młodych” oraz w Programie I Polskiego Radia, w którym prowadził audycje: Sygnały dnia, Lato z radiem i Cztery pory roku. W 1996 roku zaczął pracę w Telewizji Polskiej, dla której przez kilka miesięcy prowadził serwis informacyjny TVP1 Wiadomości. W latach 1997–2000 pracował w telewizji Polsat jako prowadzący teleturniej Idź na całość, za który odebrał Telekamery „Tele Tygodnia” w kategoriach: rozrywka (1998) oraz teleturnieje i gry (1999). W 2000 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W tym samym roku rozpoczął pracę w telewizji TVN, dla której prowadził teleturnieje: Telegra (2000–2001) i Chwila prawdy (2002–2004) oraz talk-show Ananasy z mojej klasy (2001–2002). W 2005 wrócił na antenę Polsatu jako prowadzący teleturnieje: Na zawsze razem (2005), Grasz czy nie grasz (2005–2007) i Moment prawdy (2009–2010) oraz program rozrywkowy Gwiezdny Cyrk (2008). W tym okresie uczestniczył również w telewizyjnych programach rozrywkowych: Gwiazdy tańczą na lodzie (2007; TVP1) i Taniec z gwiazdami (2009; TVN). W latach 2013–2015 pracował w Radiu Złote Przeboje, w którym współprowadził konkurs Chajzer kontra Chajzer, audycje Piątek u Chajzerów (2013–2014) i Chajzer na Weekend (2014–2015) oraz koncerty podczas letniej trasy koncertowej Złote Przeboje na wakacjach (2013–2014). Od czerwca 2015 wraz z Joanną Kruk prowadzi Pogodny poranek w Radiu Pogoda. W 2018 z synem Filipem uczestniczył w programie Ameryka Express. Od 20 lutego 2019 współprowadzi program TV Okazje EXTRA na antenie TV Okazje. W lutym 2023 nagrał dwa odcinki programu Chajzer nadaje dla kanału telewizyjnego News24. , jednak emisja formatu została wstrzymana z powodu braku sponsorów. W lutym 2024 został ambasadorem akcji serwisu Gazeta.pl o nazwie Ryzykanci, skierowanej do mężczyzn, zorganizowanej w celu zwrócenia uwagi na ich stan psychiczny. Występował w reklamach: Telezakupów Mango, proszków do prania Vizir, operatora komórkowego Play, napojów Pepsi i Telezakupów TV Okazje. W 2019 wypuścił na rynek własny proszek do prania Mr. Ziggi.

źródło: wikipedia  

O.S.T.R.

O.S.T.R., właśc. Adam Andrzej Ostrowski (ur. 15 maja 1980 w Łodzi) – polski raper, autor tekstów, freestyle’owiec, kompozytor, producent muzyczny, inżynier dźwięku i skrzypek. Pięciokrotny laureat Fryderyka. Poza działalnością solową występował w zespołach Tabasko, Skill Mega, Killing Skills, Beat Brothers, Obóz TA, LWC i POE. Przez szereg lat związany z oficyną Asfalt Records, od 2024 roku wydaje w własnej wytwórni Tabasko Nagrania. Z dorobkiem ponad 415 tysięcy sprzedanych płyt należy do najpopularniejszych wykonawców hip-hopowych w historii polskiego rynku muzycznego. W maju 2024 roku suma wydawnictw jego projektów wyniosła czterdzieści jeden, co stanowi drugi wynik po Tede. W 2011 został sklasyfikowany na 4. miejscu listy 30 najlepszych polskich raperów według magazynu Machina. Rok później w kolejnym rankingu tegoż pisma został wybrany najlepszym polskim producentem hip-hopowym. W styczniu 2014 został wybrany artystą dekady w plebiscycie WuDoo i Hip-hop.pl. Współpracował ponadto m.in. z wykonawcami, takimi jak: SOFA, Warszafski Deszcz, Hades, Michał Urbaniak, Tede, Fokus, DJ Deszczu Strugi, DonGURALesko, Fu, Pezet, Sistars oraz Slums Attack. 

źródło: wikipedia  

James Arthur

 

 

James Andrew Arthur (ur. 2 marca 1988 w Middlesbrough) – brytyjski piosenkarz, muzyk i autor tekstów. Zwycięzca 9. edycji programu The X Factor w 2012. Debiutancki singiel Impossible (cover utworu barbadoskiej wokalistki Shontelle) wydany po finale programu uplasował się na 1. miejscu listy UK Singles Chart, sprzedając się w niemal 1,5 milionach kopii, co czyni go najlepiej sprzedającym się singlem finalisty The X Factor w historii. W 2013 ukazał się debiutancki album James Arthur, który zadebiutował na 2. pozycji brytyjskiej listy bestsellerów. Urodził się w Middlesbrough w Anglii. Jego rodzicami są Shirley Ashworth i Neil Arthur. Ojciec Jamesa był kierowcą samochodu dostawczego, ale niegdyś był również DJ-em i perkusistą. Rodzice Arthura rozstali się, kiedy miał dwa lata. Uczęszczał do Ings Farm Primary School w Redcar. Kiedy miał 9 lat, przeprowadził się wraz z matką i ojczymem do Bahrajnu, gdzie uczył się w lokalnej British School of Bahrain przez 4 lata. Kiedy matka rozstała się z partnerem, 14–letni wówczas Arthur przeprowadził się z matką i dwiema przyrodnimi siostrami, Jasmin i Neve, do Wielkiej Brytanii do Saltburn-by-the-Sea. Kontynuował naukę w Rye Hills School w Redcar. Pisał i nagrywał piosenki, od kiedy skończył 15 lat jako niezależny artysta solowy, jak i także w wielu zespołach: Moonlight Drive – rockowy zespół składający się z pięciu członków. Zespół był aktywny w latach 2005-2008. Cue the Drama – zespół grający alternatywnego rocka założony w Marske-by-the-Sea i aktywny w latach 2005-2008. Save Arcade – rockowy zespół z Middlesbrough składający się z sześciu członków. W 2009 zespół wydał trzyutworowy album EP Truth, zawierający tytułowy utwór "The Truth", jak i również "Echoes" i "I Un-Proudly Present". W czerwcu 2010 zespół wydał pięcioutworowy album EP, Tonight We Dine in Hades, który oprócz tytułowego "Tonight We Dine in Hades" zawierał "Superhero", "You Always Want a Fight", "Juliet Is Not Dead" i "She Aims to Please". Oba albumy wydała niezależna wytwórnia 57 Records UK. Emerald Skye – indiepopowy/rockowy zespół składający się z czterech członków założony w marcu 2011 w Redcar/Saltburn-by-the-Sea. Na początku 2012 wydał dwie epki z zespołem The James Arthur Band, który wraz z nim tworzyli Jez Taylor, Chris Smalls, Jordan Swain i Rich Doney. W 2012 wydali album pt. The EP Collection, zawierający dziewięć utworów z wpływami R&B, soulu i hip hopu. Arthur wydał również album EP nazwany Hold On wraz z zespołem The James Arthur Project w sierpniu 2012 we współpracy z Johnem McGoughiem. 9 grudnia 2012 wygrał The X Factor, zdobywając 53,7% głosów z Jahménem Douglasem, na którego głosowało 38,9%. W listopadzie 2013 wydał debiutancką, solową płytę, zatytułowaną po prostu James Arthur. W 2016 wydał drugi album studyjny pt. Back from the Edge. 

źródło: wikipedia  

Tomasz Sapryk

 

Tomasz Sapryk (ur. 17 listopada 1966 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy. W 1973 wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie w okresie od 26 września 1981 do 5 października 1982 pełnił funkcję drużynowego 288 WDH Trampy na Pradze-Południe. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (1990). W latach 2012–2015 w zespole Teatru Narodowego. Aktor teatrów warszawskich: Powszechnego im. Zygmunta Hübnera (1990–2005, 2008–2010) oraz Syrena (2010–2012). Współpracował z teatrami warszawskimi: Polskim, Rampa, Ochoty, Bajka, na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, Polonia, Komedia, Capitol, Kamienica, a także ze Sceną SAM w Gdyni. Występował również w spektaklach Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji. Laureat Orła – Polskiej Nagrody Filmowej w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska”, za rolę Ojca w filmie Sztuczki Andrzeja Jakimowskiego (2008). Wybrana filmografia: 1993: Uprowadzenie Agaty – kolega Cygana z celi / 1995: Nic śmiesznego – asystent operatora na planie filmu Adama / 1996: Tajemnica Sagali – wódz Scytów / 2001: Wiedźmin – Dermot Marranga / 2001: Poranek kojota – Marek, ochroniarz Stefana / 2002: Dzień świra – polityk / 2002: Kariera Nikosia Dyzmy – Niemrawy, grabarz / 2003–2005: Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście – Klaudiusz, przyjaciel Gustawa / 2006: Wszyscy jesteśmy Chrystusami – Anioł Straż / 2010: Ciacho – Kapciak / 2010: Śniadanie do łóżka – redaktor Paweł Janicki / 2014: Prawo Agaty – mecenas Czerwiec, adwokat Wentzla / 2014: Pod Mocnym Aniołem – szef „Terrorysty” / 2017: Listy do M. 3 – dyżurny policjant / 2017: Druga szansa – profesor Lubelski, kardiochirurg / 2018-nadal: Korona królów – kanclerz Zbigniew ze Szczyrzyca / 2019: Pan T. – ubek / 2024: Rojst Millenium jako Szustak, kierownik hotelu Central.  

źródło: wikipedia  

Windows95man

Teemu Keisteri, znany powszechnie jako Windows95man (ur. 22 sierpnia 1985 w Espoo) – fiński piosenkarz i DJ. Reprezentant Finlandii w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji (2024). 10 stycznia 2024 wraz z Henrim Piispanen pojawili się na liście uczestników fińskich preselekcji Uuden Musiikin Kilpailu wyłaniających reprezentanta w Konkursie Piosenki Eurowizji 2024 z piosenką „No Rules!”. Miesiąc później zwyciężyli w finale eliminacji otrzymując łącznie 313 punktów w głosowaniu jurorów oraz telewidzów, uzyskując tym samym prawo do reprezentowania Finlandii w konkursie. 7 maja wystąpili w pierwszym półfinale i otrzymali awans do finału.

źródło: wikipedia  

Andrzej Smolik

Andrzej Smolik (ur. 10 lutego 1970 w Świnoujściu) – polski muzyk, kompozytor, producent muzyczny, multiinstrumentalista, dziennikarz radiowy. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV w sekcji muzyki rozrywkowej. Zaczynał karierę w Świnoujściu na początku lat 90., grając z miejscowymi muzykami, między innymi w miejscowym jazzowo-bluesowym zespole J.Pies. Po nawiązaniu współpracy z Robertem Gawlińskim grał jako klawiszowiec w zespole Wilki w 1993, z którym występował do 2014 roku. W latach 1995–2001, gdy zespół zawiesił działalność, nadal współpracował z wokalistą – Robertem Gawlińskim, między innymi przy produkcji jego solowej płyty pt. Solo. W latach 1996–1997 współpracował ze szczecińskim zespołem Hey, a także z jego wokalistką Kasią Nosowską, z którą w 1998 roku nagrał solowy album Milena. W następnych latach współpracował z Nosowską, Gawlińskim i Rodowicz przy ich kolejnych solowych projektach. Współpracował także z Noviką, Kayah, zespołem Myslovitz i Arturem Rojkiem, Miką Urbaniak, Krzysztofem Krawczykiem, Maciejem Cieślakiem, Marią Peszek. Wielokrotnie nominowany i dwukrotny laureat nagrody muzycznej „Fryderyk” w kategorii Kompozytor roku w 2003 i 2004. Uhonorowany Paszportem Polityki 2003. Od grudnia 2008 prowadzi autorską audycję 25. Godzina w Radiu Zet Chilli. W 2009, wraz z Tomaszem Stańko, zagrał serię koncertów prezentujących ich wspólny projekt Peyotl, będący nową aranżacją albumu Stańki. 11 września 2010 na festiwalu Soundedit odebrał nagrodę „Człowiek ze Złotym Uchem”. W latach 2011–2012 był członkiem Rady Akademii Fonograficznej ZPAV w sekcji muzyki rozrywkowej. Jest twórcą oprawy muzycznej Faktów TVN, obowiązującej od października 2012 roku.

źródło: wikipedia  

Kev Fox

 

 

Kev Fox, właśc. Kevin Richard Fox (ur. 1982 w Wielkiej Brytanii) – brytyjski wokalista i tekściarz. Urodził się w miasteczku niedaleko Middlesbrough. W młodości uczył się gry na pianinie, a z czasem również i na gitarze. W wieku 17 lat zamieszkał w Manchesterze, gdzie pracował w sklepie muzycznym i grał jako muzyk początkowo na ulicy, a następnie w klubach. W wieku 26 lat zamieszkał w Walii. Wówczas rozwinęła się jego kariera muzyczna – koncertował w Niemczech, Francji i Holandii. W 2010 przyjechał do Polski na zaproszenie pisarki Agnieszki Szczepańskiej, w celu zagrania na jej wieczorze autorskim. Celem pozyskania środków na podróż powrotną, zespół zdecydował się na odbycie trasy koncertowej. Wówczas Fox podczas koncertu w kinie Iluzjon w Warszawie poznał Andrzeja Smolika, z którym nagrał z nim piosenkę L.O.O.T.T. Po trasie koncertowej latem 2010 po Polsce, Fox zamieszkał z partnerką w Poznaniu. Po nagraniu płyty w 2012, odbył trasę koncertową po krajach takich jak: Niemcy, Holandia, Belgia, Wielka Brytania, Francja, Portugalia, Hiszpania, Włochy i Polska. W 2015 wraz z Andrzejem Smolikiem wydał płytę Smolik / Kev Fox, za którą w 2016 zdobyli Fryderyka w kategorii Album roku – elektronika i alternatywa. W 2023 nagrali płytę Belly of the Whale. 

 

Andrzej Smolik (ur. 10 lutego 1970 w Świnoujściu) – polski muzyk, kompozytor, producent muzyczny, multiinstrumentalista, dziennikarz radiowy. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV w sekcji muzyki rozrywkowej.

źródło: wikipedia  

Gabriela Muskała

Gabriela Muskała (ur. 11 czerwca 1969 w Kłodzku) – polska aktorka teatralna i filmowa, dramatopisarka. Jest absolwentką łódzkiej PWSFTiT (1994). W latach 1993–1997 występowała w Teatrze Powszechnym w Łodzi i równolegle od 1995 do 1996 gościnnie w Teatrze Kwadrat w Warszawie. Od 1997 związana jest z łódzkim Teatrem im. S. Jaracza, a od 2005 roku również z warszawskim Teatrem Dramatycznym. W 2004 roku występowała gościnnie w Teatrze Narodowym w Warszawie. Jest laureatką m.in. I nagrody na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (1995), dwukrotna laureatka „Złotej Maski” – nagrody łódzkich dziennikarzy, nagrody dla najlepszej aktorki na XI Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi. W 2013 została odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Wraz z siostrą, Moniką Muskałą, tłumaczką literatury niemieckojęzycznej, tworzą autorski duet „Amanita Muskaria”, którego monodram Podróż do Buenos Aires, Work in Regress był pokazywany na festiwalach w kraju i za granicą: w Brukseli i Egerze. W maju 2007 w Teatrze Narodowym odbyła się prapremiera drugiej sztuki Amanity Muskarii pt. Daily Soup. W 2012 odbyła się premiera telewizyjna tego spektaklu w ramach Teatru Telewizji na żywo. Wybrana filmografia: 1999: Królowa aniołów – Maria / 2008: Londyńczycy – Ewa Malec / 2009: Janosik. Prawdziwa historia – żona Szyposza / 2011–2013: Głęboka woda – Kalina Wilczyńska / 2012: Prawo Agaty – Kinga Bugajska / 2015: Moje córki krowy – Katarzyna Makowska, siostra Marty / 2018: Fuga – Kinga Słowik - Alicja / 2020: Królestwo kobiet – Gabi Bielska / 2023: Skołowani – Maria, asystentka Maksa / 2023 Skazana – Dorota Wójcik. 

źródło: wikipedia  

Zbigniew Zamachowski

Zbigniew Zamachowski (ur. 17 lipca 1961 w Brzezinach) – polski aktor filmowy, teatralny i dubbingowy, lektor, piosenkarz, kompozytor muzyki do etiud filmowych oraz autor muzyki i tekstów piosenek. Urodził się w Brzezinach. Jest absolwentem technikum i szkoły muzycznej. W dzieciństwie kilkukrotnie zwyciężał w konkursie wokalnym „Tomaszowska Wiosna” w Tomaszowie Mazowieckim. W filmie debiutował w 1981 rolą w Wielkiej majówce Krzysztofa Rogulskiego. W teatrze debiutował w grudniu 1983. Dwa lata później otrzymał nagrodę za rolę Pianisty w przedstawieniu „Syn marnotrawny” (Łódź – III Ogólnopolski Przegląd Spektakli Dyplomowych). Również w 1985 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTiT w Łodzi. Jest laureatem Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia za „osiągnięcia aktorskie w teatrze i filmie” oraz Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za sezon 1992/1993 – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za rolę Wojnickiego w „Wujaszku Wani” Antona Czechowa w Teatrze Studio w Warszawie i tytułową w „Płatonowie” Antona Czechowa w Teatrze Telewizji. Ponadto zdobył liczne nagrody krajowe (m.in. Wiktory '93 '96 i '97, Złota Kaczka '93 oraz dyplom mistrzowski – Nagroda im. prof. Aleksandra Bardiniego na XVIII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu). Dwukrotnie otrzymał nagrodę za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W latach 1985–1997 występował w Teatrze Studio w Warszawie, od 1997 jest aktorem Teatru Narodowego. Występował gościnnie również na deskach Teatru Scena Prezentacje w Warszawie. Jest wykładowcą piosenki aktorskiej w warszawskiej Akademii Teatralnej. Od kwietnia 2008 jest Członkiem Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej. W 2012 był jurorem w drugiej edycji programu rozrywkowego TVP2 Bitwa na głosy. Od kwietnia do października 2013 współprowadził piątkowe wydania porannego programu TVP2 Pytanie na śniadanie. W 2020 zaczął prowadzić audycję radiową pt. Zamach na dziesiątą muzę w Radiu Nowy Świat, w którym jest także członkiem redakcji muzycznej. Trzykrotnie żonaty. Pierwszą żoną aktora była Anna Komornicka, a drugą – Aleksandra Justa, z którą ma czwórkę dzieci: Marię (ur. 1994), Antoniego (ur. 1997), Tadeusza (ur. 1999) i Bronisławę (ur. 2001). 3 maja 2014 ożenił się z Moniką Richardson. W marcu 2021 rozstał się z dziennikarką. Od 2021 związany z aktorką Gabrielą Muskałą. Wybrana filmografia: 1981 Wielka majówka jako Rysiek / 1987 Zabij mnie glino jako Seweryn / 1988 Niezwykła podróż Baltazara Kobera jako Mathias / 1988 Mistrz i Małgorzata jako Behemot/Riuchin / 1989 Sztuka kochania jako doktor Zebro / 1991 Ferdydurke (30 Door Key) jako parobek / 1995 Pestka jako dramaturg / 1997 Kochaj i rób co chcesz jako Ryszka / 1997 Szczęśliwego Nowego Jorku jako Potejto / 1998 Demony wojny według Goi jako Houdini / 1999 Ogniem i mieczem jako Michał Wołodyjowski / 2001 Wiedźmin jako Jaskier / 2001 Cześć Tereska jako Edek / 2001: Shrek jako Shrek / 2002 Pianista jako klient sprawdzający złote monety / 2002 Wiedźmin jako Jaskier / 2003 Zróbmy sobie wnuka jako Gustaw Mytnik / 2005 Skazany na bluesa jako pan Henio, woźny w szkole / 2006 Dublerzy jako Stanisław Góraj / 2012 Pokłosie jako policjant / 2013 Wałęsa. Człowiek z nadziei jako Nawiślak / 2014 Jack Strong jako pułkownik Gendera / 2016 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach jako Ryszard „Ricky” Poprawa / 2017 Listy do M. 3 jako policjant Boguś / 2019 Polityka jako Tadeusz Rydzyk / 2020 Bad Boy – jako prezes Bogdański.  

źródło: wikipedia  

Patrick Wilson

 

Patrick Joseph Wilson (ur. 3 lipca 1973 w Norfolk) – amerykański aktor, piosenkarz, reżyser i producent. Urodził się w Norfolk w stanie Wirginia jako syn Mary Kathryn (z domu Burton), nauczycielki emisji głosu i wokalistki, i Johna Franklina Wilsona, prezentera wiadomości WTVT w Tampa. Miał dwóch starszych braci – Paula i Marka. Dorastał w St. Petersburg na Florydzie, gdzie uczęszczał do Shorecrest Preparatory School. W 1995 ukończył studia na wydziale dramatu w Carnegie-Mellon University w Pittsburghu w stanie Pensylwania. W 1995 zadebiutował na Broadwayu jako Chris Scott w musicalu autorstwa Claude-Michela Schönberga Miss Saigon. Potem wystąpił jako Billy Bigelo w musicalu Richarda Rodgersa i Oscara Hammersteina II Carousel. W 1999 za rolę Jamiego Conwaya w musicalu Jasne światła, wielkie miasto (Bright Lights, Big City) na Off-Broadwayu był nominowany do Drama League Award i Drama Desk Award. Za rolę Jerry'ego Lukowskiego w komedii Goło i wesoło (The Full Monty, 2000-2001) i jako Curly McLain w musicalu Oklahoma! (2002) na Broadwayu zdobył nominację do Drama Desk Award i Tony Award. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 2001 po roli Quinna w komediodramacie Wesele mojej siostry (My Sister's Wedding). Potem zagrał postać Raoula w ekranizacji musicalu Upiór w operze (2004). Rola homoseksualnego mormona republikanina Joego Pitta w miniserialu telewizyjnym HBO Anioły w Ameryce (Angels in America, 2003) Mike'a Nicholsa przyniosła mu nominację do Złotego Globu i Emmy. W dramacie Wieczór (Evening, 2007) z Claire Danes, Meryl Streep i Glenn Close zagrał rolę wielkiej miłości głównej bohaterki. W dreszczowcu psychologicznym Rodrigo Garcíi Ocaleni (Passengers, 2008) z Anne Hathaway pojawił się jako tajemniczy Erik. 8 sierpnia 2005 ożenił się z aktorką Dagmarą Domińczyk, z którą ma dwóch synów: Kalina Patricka (ur. 2006) i Kassiana McCarrella (ur. 9 sierpnia 2009). Wybrana filmografia: 2003: Anioły w Ameryce (Angels in America) jako Joe Pitt / 2004: Upiór w operze (The Phantom of the Opera) jako Raoul de Chagny / 2009: Watchmen: Strażnicy jako Dan Dreiberg / Nite Owl II / 2010: Drużyna A (The A-Team) jako agent Lynch / 2010: Naznaczony (Insidious) jako Josh Lambert / 2010: Dzień dobry TV (Morning Glory) jako Adam Bennett / 2011: Kobieta na skraju dojrzałości (Young Adult) jako Buddy Slade / 2012: Prometeusz (Prometheus) jako ojciec Elizabeth Shaw / 2013: Obecność (The Conjuring) jako Ed Warren / 2013: Naznaczony: rozdział 2 (Insidious: Chapter 2) jako Josh Lambert / 2014: Jack Strong jako David Forden / 2016: Batman v Superman: Świt sprawiedliwości jako prezydent USA / 2016: Obecność 2 (The Conjuring 2) jako Ed Warren / 2018: Pasażer jako detektyw Alex Murphy / 2018: Aquaman jako Orm Marius/Ocean Master / 2019: Midway jako Edwin Layton / 2021: Obecność 3: Na rozkaz diabła jako Ed Warren / 2023 Aquaman i Zaginione Królestwo jako Orm Marius/Ocean Master. 

źródło: wikipedia