28 maja 2016

Snoop Dogg

Calvin Cordozar Broadus Junior, znany głównie jako Snoop Dogg (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper, piosenkarz i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg, a od 2012 roku używa także pseudonimu Snoop Lion w kontekście swojej twórczości reggae oraz Snoopzilla przy współpracy z muzykiem o pseudonimie Dâm-Funk. Snoop Dogg współpracował z takimi wykonawcami jak: Wiz Khalifa , Big Time Rush , Robyn , Dr. Dre, Eminem, Ice Cube, Tupac Shakur, Game, B-Real, Tha Dogg Pound, Coolio,Kid Cudi, Mariah Carey, Akon, Sean Combs, Pharrell Williams, 50 Cent, Nate Dogg, Warren G, Justin Timberlake, Bow Wow, Katy Perry, Korn, Limp Bizkit, Gorillaz, Beck Hansen, Marilyn Manson, David Guetta, T-Pain, Miley Cyrus i Red Hot Chili Peppers, Iza Lach, PSY, Gorzki vel Uncle G. W 2001 roku ukazała się jego autobiografia. Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 – Hip Hop Honors 2007 oraz poprowadził galę rozdania nagród MTV Europe Music Awards w Monachium.

źródło: wikipedia         

27 maja 2016

Krzysztof Zanussi


Krzysztof Zanussi (ur. 17 czerwca 1939 w Warszawie) – polski reżyser, scenarzysta filmowy oraz filozof. Od 1980 jest kierownikiem artystycznym zespołu, a następnie dyrektorem Studia Filmowego TOR. W latach 1971–1983 był wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a od 1987 członkiem Komitetu Kinematografii. Jest autorem kilku książek (teoria filmu, scenariusze filmowe, felietony, wspomnienia). Publikował też w miesięczniku psychologicznym Charaktery. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jest wykładowcą Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego, Collegium Civitas w Warszawie oraz Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Osobie i twórczości Krzysztofa Zanussiego poświęcono dwa filmy dokumentalne: Struktura człowieka (1989, reż. Grażyna Banaszkiewicz) i Niepokój (2004, reż. Krzysztof Tchórzewski). Wybrane fabularne filmy pełnometrażowe: 1972: Iluminacja / 1989: Stan posiadania / 1990: Życie za życie. Maksymilian Kolbe / 1997: Brat naszego Boga / 2000: Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową / 2008: Serce na dłoni.

źródło: wikipedia        

26 maja 2016

Elize Ryd

Elize Ryd właściwie Hanna Elise Isabella Maj Höstblomma Ryd (ur. 15 października 1984 w Värnamo) – szwedzka wokalistka. Członkini szwedzkiego zespołu Amaranthe (od 2009 roku). Od 2011 roku współtworzy także formację Dreamstate. W 2005 roku, bez powodzenia wzięła udział w przesłuchaniach na stanowisko wokalistki w zespole Nightwish, po opuszczeniu składu przez Tarję Turunen. Od 2010 roku jako wokalistka wspierająca i tancerka współpracuje z amerykańskim zespołem heavymetalowym Kamelot.

źródło: wikipedia        

25 maja 2016

Micar

To niemiecki DJ głównie znany za sprawą przeróbki znanego przeboju grupy The Verve "Bitter Sweet Symphony". Ten numer może wynieść go na wyżyny popularności w wielu krajach. Jego single  This Time It's My Life i Brothers In Arms szturmują listy czołowe pozycje list przebojów.

źródło: wikipedia        

24 maja 2016

Sylwester Chęciński

Sylwester Chęciński (ur.* 21 maja 1930 w Suścu, zm.† 8 grudnia 2021 we Wrocławiu) – polski reżyser filmowy i scenarzysta. W 1950 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jędrzeja Śniadeckiego w Dzierżoniowie, a w 1956 Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. Najbardziej znany jest z trylogii Sami swoi, Nie ma mocnych i Kochaj albo rzuć. Pierwszy film, Historię żółtej ciżemki, wyreżyserował w 1961. W latach 1976–1980 był zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego „Iluzjon”, a w latach 1988–1991 zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego „Kadr”. Za całokształt twórczości otrzymał „Platynowe Lwy” na 39. Festiwalu Filmowym w Gdyni (2014) i Nagrodę Orła za osiągnięcia życia (2017). Zagrał w filmie Baśń o ludziach stąd z 2003. Wybrana filmografia: 1964: Agnieszka 46 / 1967: Sami swoi / 1969: Tylko umarły odpowie / 1971: Diament radży / 1971: Pierwsza miłość / 1974: Nie ma mocnych / 1977: Kochaj albo rzuć / 1980: Bo oszalałem dla niej / 1982: Wielki Szu / 1991: Rozmowy kontrolowane / 2006: Przybyli ułani. 

         źródło: wikipedia           

23 maja 2016

Magdalena Boczarska


Magdalena Jadwiga Boczarska (ur. 12 grudnia 1978 w Krakowie) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Od 2005 roku grywa w popularnych serialach telewizyjnych, zarówno polskich jak i niemieckich. W 2007 roku zagrała główną rolę kobiecą w komedii duetu Konecki i Saramonowicz Testosteron. Po kolejnych rolach w filmach tego duetu, Lejdis oraz Idealnym facecie dla mojej dziewczyny otrzymała główną rolę w dramacie Różyczka w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego. Za rolę tytułowej Różyczki, agentki Służb Bezpieczeństwa otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki podczas 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz statuetkę Złotego Pawia dla najlepszej aktorki podczas 41. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Goa. Wybrana filmografia: 2007: Testosteron − jako Alicja / 2007–2008: Barwy szczęścia − jako Patrycja / 2008: Lejdis − jako Arletta, kochanka Marka / 2009: Idealny facet dla mojej dziewczyny − jako Luna / 2010: Różyczka − jako Kamila „Różyczka” Sakowicz / 2011: Jak się pozbyć cellulitu − jako Kornelia Matejko / 2012: Bejbi blues − jako matka Natalii.

źródło: wikipedia        

21 maja 2016

Ennio Morricone

Ennio Morricone (ur.* 10 listopada 1928 w Rzymie zm.† 6 lipca 2020 tamże) – włoski kompozytor i dyrygent. Jest autorem muzyki do ponad 500 filmów (ponad 40 z jego soundtracków zdobyło najważniejsze nagrody w kategoriach związanych z muzyką filmową a on sam otrzymał Oscara w roku 2016 za muzykę do filmu Nienawistna ósemka). Komponuje od 1946 r. Do 2016 r. sprzedano ponad 70 milionów płyt z jego muzyką. Ennio Morricone rozpoczął swą działalność komponując pieśni. W 1946 roku skomponował Il Mattino (pol. Poranek) na głos i fortepian do tekstu Fukuko. W kolejnych latach powstają takie utwory jak np. Imitazione, oparty na tekście włoskiego poety Giacomo Leopardiego, Intimit oparty na tekście Olinto Diniego, Distacco I i Distacco II do słów Gnoli, Oboe sommerso na baryton i pięć instrumentów do słów Salvatore Quasimodo i Verr la morte na kontralt i fortepian, na podstawie tekstu Cesarego Pavesego. W 1956 roku by utrzymać rodzinę rozpoczął pracę jako trębacz (grał w zespole jazzowym), a także jako aranżer popowych piosenek dla radia RAI. W 1958 roku został zatrudniony przez RAI, ale porzucił pracę już pierwszego dnia, gdy dowiedział się, że radio nie odtwarza na antenie utworów swoich pracowników. Następnie Morricone został zatrudniony jako aranżer piosenek w studio RCA, gdzie pracował m.in. z takimi artystkami i artystami jak Rita Pavone, Renato Rascel i Mario Lanza. Warto wspomnieć, że w przeciągu swojej kariery Ennio Morricone komponował piosenki dla takich artystów jak: Gianni Morandi (Go Kart Twist), Alberto Lionello (La donna che vale), Edoardo Vianello (Ornella; Cicciona cha-cha; Faccio finta di dormire; T’ho conosciuta), Nora Orlandi (Arianna), Jimmy Fontana (Twist no. 9; Nicole), Rita Pavone (Pel di carota), Catherine Spaak (Penso a te; Questi vent’anni miei), Luigi Tenco (Quello che conta; Tra tanta gente), Gino Paoli (Nel corso), Renato Rascel (Scirocco), Paul Anka (Ogni Volta), Amii Stewart, Rosy Armen (L’Amore Gira), Milva (Ridevi; Metti Una Sera A Cena), Françoise Hardy (Je changerais d’avis), Mireille Mathieu (Mon ami de toujours; Pas vu, pas pris; J’oublie la pluie et le soleil) i Demis Roussos (I Like The World). W 1963 roku przy współpracy z Robiem Ferrante napisał muzykę do piosenki Ogni Volta, wykonanej po raz pierwszy przez Paula Ankę na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1964 roku. Piosenka ta została sprzedana w około 3 milionach kopii, w tym ponad milion kopii sprzedano w samych Włoszec. Kolejnym sukcesem na gruncie muzyki rozrywkowej była piosenka Se telefonando, wykonywana przez Minę. Piosenka została nagrana dla Studia Uno 66, a album na którym się znalazła była piątym najlepiej sprzedającym się albumem w 1966 roku. Aranżacja muzyczna Morricone to połączenie linii melodycznej trąbki, perkusji Hala Blaine’a, zespołu smyczkowego, sześćdziesięcioosobowego chóru żeńskiego i mocno brzmiących puzonów. W ciągu następnych dziesięcioleci piosenka była wykonywana przez takich artystów jak: Françoise Hardy i Iva Zanicchi (1966), Delta V (2005), Vanessa and the O’s (2007) i Neil Hannon (2008). Ennio Morricone współpracował też przy pisaniu i aranżowaniu piosenek z innymi artystami z wielu gatunków muzycznych. Z Ennio Morricone współpracowali następujący artyści: Andrea Bocelli, André Rieu, Paul Anka, Atmosphere, Babe Ruth, Luis Bacalov, Marco Beltrami, Chris Botti, Bounty Killer, Busta Rhymes, Cameo, Michel Colombier, Compton’s Most Wanted, Coldcut, Coolio, Dalida, Dave Koz, Carl Davis, Céline Dion, Thievery Corporation, Alexandre Desplat, DJ Babu, Anne Dudley, Dulce Pontes, Eminem, EPMD, Erasure, Escala, Fantômas, Renée Fleming, Flying Lotus, The Future Sound of London, Goldfrapp, Gorillaz, Josh Groban, G-Unit, GZA, Immortal Technique, Jay-Z, Jovanotti, Herbie Hancock, Hank Marvin, Harry Gregson-Williams, Il Volo, Joey Badass, Katherine Jenkins, LL Cool J, Mack 10, Massive Attack, MC Hammer, Michael Jackson, Mike Patton, Mireille Mathieu, Milva, Mina, Gianni Morandi, Georges Moustaki, The Mars Volta, Metallica, Method Man, Muse, Nanowar of Steel, Norman Cook, Necro, The Orb, Quincy Jones, Pierre Henry, Patty Pravo, The Pogues, The Prodigy, The Ramones, Revolting Cocks, Rita Pavone, Sadat X, Gustavo Santaolalla, Sarah Brightman, The Shadows, Shinehead, Slash, Slick Rick, Snoop Dogg, Bruce Springsteen, Suga Free, Amon Tobin, The Ventures, The Wanted, Wu-Tang Clan, Hans Zimmer, John Zorn. 30 sierpnia 2009 Ennio Morricone wystąpił w Polsce na Festiwalu Solidarności w Stoczni Gdańskiej. 29 września 2012 w hali „Targów Kielce” odebrał z rąk arcybiskupa Gianfranco Ravasiego Medal Per Artem ad Deum (Przez sztukę do Boga), przyznawany przez Papieską Radę ds. Kultury. Ceremonię uświetniło wykonanie przez Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Świętokrzyskiej i Chór Filharmonii Krakowskiej nowej wersji utworu Tra Cielo e Terra, dedykowanego Janowi Pawłowi II.

źródło: wikipedia        

20 maja 2016

Magdalena Schejbal

Magdalena Ewa Schejbal (ur. 7 lutego 1980 we Wrocławiu) – polska aktorka filmowa i teatralna. W teatrze zadebiutowała w 2003. Wystąpiła w adaptacji powieści Doroty Masłowskiej Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną, którą wystawił Teatr Wybrzeże. W 2010 stacja Polsat rozpoczęła emisję serialu Szpilki na Giewoncie, w którym Magdalena Schejbal zagrała główną bohaterkę Ewę Drawską. Za tę rolę Schejbal otrzymała nominację do nagrody Telekamery 2011 w kategorii Aktorka, a także nagrodzona została w plebiscycie Róże Gali w kategorii Media. Wybrana filmografia: Superprodukcja (2003) jako dziennikarka Marysia Melska / Kryminalni (2004–2008) jako podkomisarz Barbara Storosz / Szpilki na Giewoncie (2010–2011) jako Ewa Drawska / Mąż czy nie mąż (2015) jako Marta.

źródło: wikipedia       

18 maja 2016

Aziz Karaoglu

Aziz Karaoglu (ur. 14 maja 1977 w Düsseldorfie) – niemiecki zawodnik MMA i bokser pochodzenia tureckiego. W 2000 rozpoczął zawodowe występy w MMA. Pierwotnie zakończył karierę w MMA w 2009. W 2013 wznowił profesjonalne walki i do 2015 trzykrotnie wystąpił na galach Konfrontacji Sztuk Walki za każdym razem nokautując przeciwników w pierwszej rundzie. Na początku 2015 zadebiutował w profesjonalnych walkach bokserskich w wadze półśredniej. 14 lutego 2015 zdobył pas mistrzowski WBC Mediterranean w wadze junior ciężkiej.

źródło: wikipedia       

14 maja 2016

Anja Rubik


Anja Rubik, także Ania Rubik, właśc. Anna Rubik (ur. 12 czerwca 1983 w Rzeszowie) – polska modelka pracująca w Stanach Zjednoczonych. Karierę modelki rozpoczęła w wieku 15 lat. Pierwszy raz wyszła na wybieg w Mediolanie. Dwa i pół roku później wyjechała do Paryża, gdzie ukończyła brytyjskie liceum. Uczestniczyła w kampaniach reklamowych marek: Valentino, Diesel, Versace, Elie Saab, Dior, Emporio Armani, H&M, Chloé, Dolce & Gabbana, Keita Maruyama, La Perla, Guy Laroche, Emanuel Ungaro, Ralph Lauren, St. John, Morgan, Tod's, Jimmy Choo, Berney's, Antonio Fusco, Chanel, Gucci, Apart. Otwierała pokazy projektantów, m.in. Stelli McCartney i Proenzy Schouler. Pojawiła się na wybiegach następujących projektantów i domów mody: Yves Saint Laurent, Paco Rabanne, Carolina Herrera, Dolce & Gabbana, Donna Karan, Karl Lagerfeld, Luca Luca, Marc Jacobs, Vera Wang, Moschino, Bluemarine, Balenciaga, Gucci, Givenchy, Roberto Cavalli, Kenzo, Alexander McQueen, Atsuro Tayama, Christian Lacroix, Chanel, Óscar de la Renta, Anna Molinari, Brian Reyes, Matthew Williamson, Michael Kors, Ralph Lauren, Tuleh, Victoria’s Secret. Należy do agencji: Next (Londyn, Mediolan, Nowy Jork, Paryż), Modelwerk (Hamburg), D-Vision (Warszawa). W 2010 zaprojektowała kolekcję butów i torebek dla marki Quazi. Od 2010 roku jest ambasadorką marki Apart. Jest dyrektorem artystycznym kwartalnika o modzie „25 magazine”. W 2012 roku została uznana za ikonę przez portal models.com. 22 listopada 2014 roku miała miejsce premiera jej autorskiego zapachu Original, który powstał we współpracy z Inglot. Prowadzi także swój program „Project Runway”, który zaliczył już dwa sezony.

źródło: wikipedia