Damian Ukeje

Damian Ukeje, często występujący jedynie jako Ukeje (ur. 26 sierpnia 1986 w Szczecinie) – polski piosenkarz, autor tekstów i kompozytor. Karierę rozpoczynał w zespole bluesowym Jerry’s Hole Band. W 2009 wziął udział w Szansie na sukces. Ten program obejrzeli muzycy szczecińskiego zespołu Fat Belly Family i został ich wokalistą. W 2011 jedna z ich piosenek pt. „Rzeczka” znalazła się na płycie Minimax pl 6 Piotra Kaczkowskiego z Programu III Polskiego Radia. Jesienią 2011 wziął udział w pierwszej edycji programu The Voice of Poland i zakwalifikował się do kolejnego etapu, dołączając do drużyny Nergala. Dotarł do finału, w którym wygrał. W trakcie finału premierowo wykonał autorski utwór „Nie mamy nic”, a dzięki wygranej podpisał kontrakt z wytwórnią płytową Universal Music Polska. W listopadzie 2012 wydał swój pierwszy singel, „Bezkrólewie”. 5 lutego 2013 premierę miał jego debiutancki album studyjny, zatytułowany po prostu Ukeje, z którym dotarł na 44. miejsce na liście najlepiej sprzedających się płyt w Polsce. W lutym 2014 został nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii Debiut roku. 30 września 2016 wydał swój drugi album studyjny, zatytułowany ỤZỌ. Na tej płycie znajduje się m.in. utwór "Od połowy", w którym gościnnie śpiewa Sarsa. W 2018 wydał kolejny singiel, „Ja Ikar”. Ostatnio angażuje się w projekcie "Moje Boskie Buenos", w którym śpiewa piosenki Kory i zespołu Maanam.

źródło: wikipedia                    

Bartłomiej Kasprzykowski

Bartłomiej Kasprzykowski (ur. 19 maja 1977 w Szczecinie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, lektor telewizyjny. W latach 2001–2008 był aktorem Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Współpracował z teatrem In Vitro w Lublinie. W 2007 za grę w spektaklu Łukasza Witt-Michałowskiego Kamienie w kieszeniach otrzymał Grand Prix na Przeglądzie Teatrów Małych Form „Kontrapunkt” w Szczecinie i Grand Prix na Festiwalu Wiosna Teatralna w Bielsku-Białej. Obecnie gra w spektaklu Telewizja kłamie, którego jest reżyserem. W latach 2005–2007 grał Wojciecha w serialu TVN Magda M. W 2007 wcielał się w postać tytułowego agenta Najsa Klopssa w serialu Halo Hans!. W latach 2008–2009 grał jedną z głównych ról w serialu TVN Teraz albo nigdy!. Od 2012 gra Pawła Strzeleckiego w serialu telewizji Polsat Przyjaciółki. Przez lata wcielał się też w rolę księdza Roberta w serialu TVP1 Ranczo. Był finalistą dziewiątej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2009). Zwyciężył w czwartym sezonie programu Polsatu Twoja twarz brzmi znajomo (2015), którego następnie był jurorem w latach 2016–2017. Jest związany z aktorką Tamarą Arciuch, z którą ma dwoje dzieci: syna Michała (ur. 2009) i córkę Nadię (ur. 2016). Wybrana filmografia: 1998: Syzyfowe prace – Andrzej Radek / 2005: Karol. Człowiek, który został papieżem – kapitan Łukowski / 2005–2007: Magda M. – Wojciech Płaska, przyjaciel i wspólnik Piotra / 2008–2009: Teraz albo nigdy! – Robert Orkisz, mąż Marty / od 2012: Przyjaciółki – Paweł Strzelecki / 2014: Prawo Agaty – Karol Bandurski / 2019: 39 i pół tygodnia / od 2019: W rytmie serca.

źródło: wikipedia                    

Bob Sinclar

Bob Sinclar, właściwie Christophe LeFriant (ur. 10 maja 1969 w Bois-Colombes) – francuski producent muzyczny i DJ. Jest jednym z prekursorów francuskich brzmień muzyki house zwanej French house. Dorastał w dzielnicy Le Marais. Karierę rozpoczynał w 1986 roku pod pseudonimem Chris „The French Kiss”, zdobywając sporą popularność we Francji łącząc w swojej twórczości elementy hip-hopu, muzyki funk i R&B. Zaczął grać własne imprezy acid jazzowe i hip-hopowe. Współpracował z Thomasem Bangalterem, członkiem formacji Daft Punk. Wspólnie nagrali płytę, przy użyciu której wykorzystali głos Jane Fondy, pochodzący z wydanych przez nią kaset fitness.W 1994 roku wraz z DJ-em Yellow założył wytwórnię Yellow Production. Spopularyzował tzw. french touch w muzyce house. Muzyka ta charakteryzuje się użyciem dużej ilości sampli oraz elementów muzyki disco. Pochodzący z tamtych czasów singel I Feel For You doszedł na 9 miejsce francuskiej listy przebojów. Kolejne lata przyniosły liczne eksperymenty: pracując pod pseudonimami The Mighty Bop i Reminiscence Quartet wydał liczne płyty hip-hopowe i acid jazzowe. Współtworzony przez niego projekt Africanism wykorzystywał z kolei elementy jazzu, muzyki latynoskiej i tradycyjnych przyśpiewek afrykańskich. W 1998 roku Christophe odszedł od acid jazzu i jako Bob Sinclar wydał debiutancką płytę Paradise, a dwa lata później ukazała się drugi album Champs Elysées (2000). W 2006 roku wielką popularność w całej Europie zdobyły single Love generation, World, Hold On (Children Of The Sky) i Rock This Party, pochodzące z wydanej wiosną kolejnej płyty Western Dream.

źródło: wikipedia                      

Basia

Basia, właśc. Barbara Stanisława Trzetrzelewska (ur. 30 września 1954 w Jaworznie) – polska piosenkarka o światowej sławie, wykonująca muzykę będącą połączeniem współczesnego jazzu i popu, o charakterystycznym południowoamerykańskim brzmieniu. Wychowywała się z trójką rodzeństwa – dwoma braćmi i siostrą – a jej rodzice prowadzili lodziarnię w centrum miasta. Zaczynała śpiewać w polskich zespołach pod koniec lat 60. i w latach 70. W 1981 roku wyjechała do Wielkiej Brytanii gdzie zasłynęła jako wokalistka w zespole Matt Bianco. W połowie lat 80. Basia i jej partner Danny White odeszli z grupy by skupić się na jej solowej karierze. Nagrywając dla dużego koncernu Epic Records, Basia odniosła światowy sukces w latach 1987–1995, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie jej dwie pierwsze płyty, Time and Tide oraz London Warsaw New York, uzyskały certyfikat platynowych za sprzedaż ponad miliona kopii. Jej największe przeboje z tamtego okresu to „Time and Tide”, „New Day for You”, „Promises”, „Baby You're Mine”, „Cruising for Bruising” oraz „Drunk on Love”. Jej muzyka spotkała się też z dużym uznaniem w Japonii i na Filipinach. Po dłuższej przerwie spowodowanej sprawami osobistymi Basia wznowiła solową karierę albumem It's That Girl Again w 2009 roku i od tamtej pory wydaje muzykę przez niezależne wytwórnie płytowe. Obecnie nadal koncertuje i cieszy się niesłabnącą popularnością na światowej scenie smooth jazzowej. Jej głos ma rozpiętość trzech oktaw. Twórczość Basi jest mocno zainspirowana amerykańskim soulem i jazzem, m.in. utworami takich artystów jak Aretha Franklin i Stevie Wonder, oraz muzyką Ameryki Południowej, szczególnie brazylijską. Piosenkarka mocno czerpie z takich nurtów jak samba i bossa nova, regularnie wplatając elementy języka polskiego do swoich tekstów. W kwietniu 2005, decyzją Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego, Basia Trzetrzelewska otrzymała prestiżową odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (legitymacja nr 942/2005), którą w imieniu Ministra w Ambasadzie Polskiej w Londynie wręczyła dyrektor Instytutu Polskiego. Basia odznaczenie to otrzymała za promowanie polskiej kultury poza granicami kraju. W roku 2011 Basia została odznaczona dyplomem honorowym „za zasługi dla Miasta Jaworzna”oraz odsłoniła swoją gwiazdę w Opolskiej Alei Gwiazd. W styczniu 2014 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył wokalistkę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i popularyzowanie polskiej kultury muzycznej. W roku 2015 Minister Kultury odznaczył Basię medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. 

źródło: wikipedia                      

Wentworth Miller

Wentworth Miller, właściwie Wentworth Earl Miller III (ur. 2 czerwca 1972 w Chipping Norton) – amerykański aktor, scenarzysta i koproducent telewizyjny i filmowy, model, międzynarodowe uznanie zdobył rolą Michaela Scofielda w serialu Skazany na śmierć (2005–2009, 2017). W 1995 przeprowadził się do Los Angeles, by spróbować swoich sił jako aktor, ale przez kilka lat nie udało mu się zagrać w żadnym filmie. Po udziale w serialu Buffy – postrach wampirów (1998), debiutował na dużym ekranie rolą Parysa w adaptacji filmowej szekspirowskiej sztuki Romeo i Julia (2000). Potem wystąpił w popularnym serialu NBC Ostry dyżur (ER, 2000) oraz miniserialu fantasy Hallmark/RTL Dinotopia (2002). Przełomem stał się występ u boku Anthony’ego Hopkinsa i Nicole Kidman w melodramacie Piętno (The Human Stain, 2003). Rolę wychowanka najlepszych szkół, inżyniera o doskonałej opinii Michaela Scofielda, który napadł na bank tylko po to, by zostać skazanym na karę pozbawienia wolności i uratować brata, otrzymał na tydzień przed początkiem zdjęć do serialu Fox Network Skazany na śmierć (2005–2009, 2017). Dzięki tej roli zyskał dużą popularność, a w 2006 był nominowany do nagrody Złotego Globu i Saturna. Wystąpił w teledyskach do piosenek: „We Belong Together” (2005) i „It's Like That” (2005) Marii Carey. Wystąpił również w reklamie auta marki Chevrolet Cruze. W 2013, pod nazwiskiem Ted Foulke, debiutował jako scenarzysta. Na podstawie skryptu jego autorstwa thriller Stoker wyreżyserował Park Chan-wook.

źródło: wikipedia                      

Anna Ilczuk

Anna Ilczuk (ur. 21 sierpnia 1981 we Wrocławiu) – polska aktorka. 1 kwietnia 2000 zadebiutowała w teatrze. W latach 2000–2003 występowała z Grupą Artystyczną Ad Spectatores we Wrocławiu. Od 2004 występuje w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W tym samym roku ukończyła studia we wrocławskiej filii PWST. Wtedy otrzymała również nagrodę im. Małgorzaty Napiórkowskiej „za młodziutki talent” przyznaną przez Wrocławskie Towarzystwo Przyjaciół Teatru. W 2004 za rolę Dvori w przedstawieniu Zabawy na podwórku otrzymała nagrodę ministra kultury na XXII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi oraz Grand Prix Jury Młodzieżowego na XLIV Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Zadebiutowała w 1997/8 roku jako statystka w magazynie śledczym Fajbusiewicza. Wybrana filmografia: 2005–2006: Warto kochać – jako Andżela / od 2009: Świat według Kiepskich / 2010: Różyczka – jako partnerka Różka / 2011: Sala samobójców / 2012: Prawo Agaty / 2014: Ojciec Mateusz / 2017: Ptaki śpiewają w Kigali.

źródło: wikipedia                         

Krzysztof Kosedowski

Krzysztof Kazimierz Kosedowski (ur. 12 grudnia 1960 w Tczewie) – polski bokser, medalista olimpijski. Po zakończeniu kariery został trenerem, kierownikiem sekcji bokserskiej Legii. Jego bracia: starszy Leszek i młodszy Dariusz także byli znanymi bokserami. Znany jest również ze swojej roli w polskim filmie Chłopaki nie płaczą (jako Siwy). Pojawił się na ekranie także w serialu Czwarta władza z 2004 roku, Sztos 2 oraz w serialu M jak miłość (jako trener Marcina Chodakowskiego /Mikołaj Roznerski/). Wystąpił również w teledysku "Nie mam do ciebie miłości" Skubasa.

źródło: wikipedia                        

Vance Joy

Vance Joy, właśc. James Keogh (ur. 1 grudnia 1987 w Melbourne) – australijski piosenkarz indie rockowy i folkowy oraz autor piosenek. Zyskał szeroką popularność dzięki nagraniu Riptide. W latach 2008–2009 był zawodnikiem drużyny futbolu australijskiego, Coburg Football Club z Coburga (City of Moreland w aglomeracji Melbourne). W 2008 r. zdobył nagrodę klubu dla najlepszego debiutującego. Studiował prawo na Monash University w Melbourne (tytuły Bachelor of Arts i Bachelor of Laws). Vance Joy to jeden z bohaterów noweli Petera Careya pt. Bliss. Pomimo że jest to postać epizodyczna, to na Jamesie Keoghu zrobiła wrażenie, tak że postanowił wykorzystać jej nazwisko jako własny pseudonim artystyczny. 22 marca 2014 wydał swoją epkę „God Loves You When You’re Dancing”.

źródło: wikipedia                       

Jan Englert

Jan Aleksander Englert (ur. 11 maja 1943 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, profesor sztuki teatralnej. Aktor warszawskich teatrów: Polskiego (1964–1969, 1981–1994), Współczesnego (1969–1981), Teatru Narodowego (od 1997), a od 2003 dyrektor artystyczny tej sceny. Zagrał w przedstawieniach Erwina Axera (Leon w Matce; Banco w Macbecie Ionesco, 1972; Pierwszy w Rzeczy listopadowej Brylla, 1975), Jerzego Kreczmara (Mesa w Punkcie przecięcia Claudela, 1973; Gustaw w Dziadach kowieńskich Mickiewicza, 1978), Kazimierza Dejmka (Konrad w Wyzwoleniu, 1982; Pan Młody w Weselu Wyspiańskiego, 1984; w sztukach Mrożka: rola tytułowa w Vatzlavie, 1982, Nieud w Letnim dniu, 1984, Moris w Kontrakcie; Bartodziej w Portrecie, 1987; także Chlestakow w Rewizorze Gogola, 1989), Andrzeja Łapickiego (Gustaw w Ślubach panieńskich Fredry, 1984), Tadeusza Minca (Henryk w Ślubie Gombrowicza, 1991), Macieja Prusa (tytułowa rola w Ryszardzie III Shakespeare’a, 1993), Pawła Passiniego (Hamlet 44), Grzegorza Jarzyny (T.E.O.R.E.M.A.T. wg Pasoliniego, 2009). Wyreżyserował m.in. Matkę, Bezimienne dzieło i Onych Witkacego, Kordiana Słowackiego; Śluby panieńskie Fredry, Udrękę życia Levina; w Teatrze Telewizji: Mewę i Iwanowa Czechowa, Miesiąc na wsi Turgieniewa, Dziady Mickiewicza, Beatryks Cenci Słowackiego. Zagrał m.in. w filmach Andrzeja Wajdy (Kanał, Katyń, Tatarak), Kazimierza Kutza (Sól ziemi czarnej, Perła w koronie), Janusza Zaorskiego (Baryton), Filipa Bajona (Magnat), a także w serialach Janusza Morgensterna (Kolumbowie, Polskie drogi), Jerzego Antczaka (Noce i dnie), Ryszarda Bera (Lalka), Jana Łomnickiego (Dom). Wybrana filmografia: 1968: Stawka większa niż życie / 1969: Sól ziemi czarnej jako Erwin Maliniok / 1975: Noce i Dnie jako Marcin Śniadowski / 1980-2000: Dom jako Rajmund Wrotek / 1986: Zmiennicy jako aktor Wojciech Rawicz / 1994: Komedia małżeńska jako Wiktor Kozłowski / 1995: Matki, żony i kochanki jako Jerzy Lipert, dawna miłość Wiktorii / 1998: Ekstradycja 3 jako Kowalski / 2006: Samotność w sieci jako klient Marka / 2008: Lejdis jako Jan Korbowicz, ojciec „Korby” / 2014: Bogowie jako prof. Wacław Sitkowski / 2018: Diagnoza jako Oliwier Krynicki.

źródło: wikipedia                       

Urszula Dudziak

Urszula Bogumiła Dudziak (ur. 22 października 1943 w Straconce) – polska wokalistka i kompozytorka jazzowa. Jest rozwiedziona z Michałem Urbaniakiem, ma dwie córki: Katarzynę i Mikę. W 1973 wyjechała do Nowego Jorku, potem występowała z Michałem Urbaniakiem oraz solo (jako One Woman Show z użyciem aparatury elektronicznej) niemal w całych Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, m.in. podczas Newport Jazz Festival i w Carnegie Hall. „Los Angeles Times” mianował ją Śpiewaczką Roku w 1979. Nagrała około 50 płyt, dzieliła estradę z artystami, takimi jak: Bobby McFerrin, Herbie Hancock, Dizzy Gillespie, Clark Terry, Ron Carter, Wynton i Branford Marsalis, Gil Evans, Sting, Lionel Hampton. W 1981 związała się z grupą Vocal Summit. Również w latach 80. współpracowała z G. Evansem oraz A. Sheppem. Uczestniczyła w wielu imprezach muzycznych, w tym w prestiżowych festiwalach jazzowych, na wszystkich kontynentach. W repertuarze ma m.in. autobiograficzny program muzyczny Future Talk (przygotowany wraz z Jerzym Kosińskim), a także spektakl The Nature Is Leaving Us, którego jest kompozytorką. Do Polski przyjechała po wieloletnim pobycie za granicą w 1985. Wystąpiła wtedy w duecie z Bobbym McFerrinem na MFMJ Jazz Jamboree w Warszawie. Od tej pory pojawia się w Polsce często. Dużo koncertuje, występuje na festiwalach jazzowych, przyjmuje zaproszenia do programów telewizyjnych. Współpracuje też z Grażyną Auguścik, z którą koncertuje w Polsce i w Stanach Zjednoczonych. 17 sierpnia 2013 wystąpiła z zespołem na koncercie McFerrin+ w ramach projektu Solidarity of Arts. Wystąpiła w duecie z gospodarzem, Bobby McFerrinem. Tego dnia nastąpiło odsłonięcie odcisku jej dłoni w Alei Gwiazd w Gdańsku. Uczestniczyła również w poprzedniej edycji festiwalu – Stańko+, śpiewając utwór Krzysztofa Komedy Kołysanka Rosemary. Jej piosenka „Papaya” z 1976 stała się w 2007 hitem na Filipinach, w Azji i Ameryce Południowej, gdzie dodano do niej charakterystyczny taniec „papaya dance”. Utwór na nowo odkrył prezenter radiowy z Filipin. W 2008 o sukcesie „Papai” i tańca papaya informowała amerykańska stacja telewizyjna ABC w programie Good Morning America. Papayę tańczy m.in. armia filipińska podczas przerwy w musztrze. W 2019 została jedną z trenerek w pierwszej polskiej edycji programu TVP2 The Voice Senior.

źródło: wikipedia